இந்துமதத்தின் தத்துவங்கள்

இந்துமதத்தின் தத்துவங்கள்

இந்துமதத்தின் தத்துவங்கள்இந்துமதத்தின் தத்துவங்கள்

இந்து மதத்தின் முக்கிய கருத்துக்கள்

இந்துகளின் மூதாதையா்களும் அவா்களின் மதங்களும்

இந்துகளின் மூதாதையா்களும் அவா்களின் மதங்களும்

இந்துகளின் மூதாதையா்களும் அவா்களின் மதங்களும்

image59

இந்து மதத்தைத் தோற்றுவித்தவா்

இந்துகளின் மூதாதையா்களும் அவா்களின் மதங்களும்

இந்துகளின் மூதாதையா்களும் அவா்களின் மதங்களும்

image60

புனித நூல்கள்

இந்துகளின் மூதாதையா்களும் அவா்களின் மதங்களும்

புனித நூல்கள்

image61

ஜாதி முறைகள்

பழைய காலத்தில் பெண் கல்வி

புனித நூல்கள்

image62

பழைய காலத்தில் பெண் கல்வி

பழைய காலத்தில் பெண் கல்வி

பழைய காலத்தில் பெண் கல்வி

image63

சம்ஸ்காரம்

பழைய காலத்தில் பெண் கல்வி

பழைய காலத்தில் பெண் கல்வி

image64

2

இந்து சமூகத்தில் பெண்களின் தற்கால நிலை

இந்து சமூகத்தில் பெண்களின் தற்கால நிலை

இந்து சமூகத்தில் பெண்களின் தற்கால நிலை

image65

உணவு பற்றிய நியதிகள்

இந்து சமூகத்தில் பெண்களின் தற்கால நிலை

இந்து சமூகத்தில் பெண்களின் தற்கால நிலை

image66

கடவுள்

இந்து சமூகத்தில் பெண்களின் தற்கால நிலை

தெய்வங்கள் மனித வடிவில் அவதரித்தல்

image67

தெய்வங்கள் மனித வடிவில் அவதரித்தல்

தெய்வங்கள் மனித வடிவில் அவதரித்தல்

தெய்வங்கள் மனித வடிவில் அவதரித்தல்

image68

கர்மா தியரி-விதி

தெய்வங்கள் மனித வடிவில் அவதரித்தல்

இந்து மதத்தில் இறையருள்

image69

இந்து மதத்தில் இறையருள்

தெய்வங்கள் மனித வடிவில் அவதரித்தல்

இந்து மதத்தில் இறையருள்

image70

3

மறு பிறப்புக்கொள்கை

இரு வேறு ஆன்மீகப் பாதைகள்

இந்துக்களின் நீதி நூல்

image71

இந்துக்களின் நீதி நூல்

இரு வேறு ஆன்மீகப் பாதைகள்

இந்துக்களின் நீதி நூல்

image72

இரு வேறு ஆன்மீகப் பாதைகள்

இரு வேறு ஆன்மீகப் பாதைகள்

நான்கு வகையான யோகப்பயிற்சிகள்

image73

நான்கு வகையான யோகப்பயிற்சிகள்

நான்கு வகையான யோகப்பயிற்சிகள்

நான்கு வகையான யோகப்பயிற்சிகள்

image74

சித்திகள் - குண்டலி சக்தி

நான்கு வகையான யோகப்பயிற்சிகள்

சித்திகள் - குண்டலி சக்தி

image75

கர்ம யோகம்

நான்கு வகையான யோகப்பயிற்சிகள்

சித்திகள் - குண்டலி சக்தி

image76

4

உருவ வழிபாடு

உருவ வழிபாடு

உருவ வழிபாடு

image77

பண்டிகைகள்

உருவ வழிபாடு

உருவ வழிபாடு

image78

ஓம்

உருவ வழிபாடு

கோயில்கள்

image79

கோயில்கள்

சிருஷ்டி -படைத்தல்

கோயில்கள்

image80

முக்குணங்கள்

சிருஷ்டி -படைத்தல்

சிருஷ்டி -படைத்தல்

image81

சிருஷ்டி -படைத்தல்

சிருஷ்டி -படைத்தல்

சிருஷ்டி -படைத்தல்

image82

இந்துகளின் மூதாதையா்களும் அவா்களின் மதங்களும்

இந்துகளின் மூதாதையா்களும் அவா்களின் மதங்களும்

  

1

இந்துகளின் மூதாதையா்கள் ஆரியா்கள் எனப்படுவா். வடமொழியிள் (ஆா்யா) எனப்படும் சொல் ஆங்கிலத்தில் ( ஆா்யன் ) அல்லது ( இந்தோ-ஆா்யன் ) என்று சொல்லப்படுகிறது. ஆரியா்கள் தங்களது மதத்தை (ஆா்ய தா்மம்) என்று அழைத்தனா். ஆர்யன் என்றால் பண்பட்டவன்,ஒளி பொருந்தியவன் என்று அர்த்தம்.இந்து மதம் என்ற சொல்லே அவா்கள் அறியாதது. தா்மம் என்ற சொல் மதம் அல்லது மதச்சார்பான கடமைகளைப் பற்றி விளக்குவதாக இருந்தது.

இந்தோ-ஐரோபிப்பியர்களின் மொழிக் கூட்டத்தைச் சோ்ந்த சமஸ்கிருதம்தான் இந்தோ ஆரியா்களின் மொழியாக இருந்தது. ஆரியா்கள் தங்களது மதத்தை (மானவ தா்மம்) என்று சொல்லிக் கொண்டனா். அதனால் அது மனிதனுக்கான மதம் என்று பொருள்படுகிறது. இதிலிருந்து இந்த மதம் ஆரியா்களுக்கு மட்டுமல்லாது உலகிலுள்ள மனித இனம் முழுமைக்கு பொதுவானது என்றாகிறது. தவிரவும் இந்து மதத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகள் சில நிரந்தர உண்மைகளைக் கொண்டுள்ளமையால் இதனை (சனாதன தா்மம்) என்றும் கூறினார்கள் 

– 

நமது நாட்டின் அண்டை நாடுகளுள் ஒன்றான பொ்சியா நாட்டின் எல்லையும், நமது நாட்டடின் எல்லையும் பொதுவாக இருந்தது. பழங்காலத்தில் இது

(ஆா்யா வா்த்தம் ) ( ஆரியா்கள் வாழும் நாடு) என்று சொல்லப்பட்டது. இரண்டு 

நாடுகளுக்கும் பொதுவான எல்லை கோடாக இருந்தது சிந்து நதி. சிந்து நதியை சமஸ்கிருதத்தில் சிந்து என்றும், 

பொ்சிஸிய மொழியில் (இண்டஸ்) என்றும் கூறுவார்கள். பாரசீகா்கள் (சிந்து) என்று உச்சரிப்பதைக் கடினமாக கருதி (ஹிந்து) என்றே சொன்னார்கள். எனவே சிந்து நதியின் மறுகரையில் வாழ்ந்த ஆரியா்களை (ஹிந்துக்கள்) என்றே அழைத்தனா். இவ்வாறாக நீண்ட கால இடைவெளிக்குப் பிறகு ஆரியர்களின் மதம் ‘ இந்துமதம் என்ற பெயரைப் பெற்றது. 


  


image83

உலகம் எங்கிருந்து எப்படி வந்தது ?

உலகம் எங்கிருந்து எப்படி வந்தது ?

 

2

-

படைப்பவர் என்று ஒருவர் இருந்தால் அவர் எப்படி இருப்பார் ? அவருக்கும் படைக்கப் பட்டவைகளுக்கும் இடையே இருக்கும் உறவு எத்தகையது ? நாம் இறந்தால் நமக்கு என்ன நேரிடுகிறது ? இறப்பிற்குப் பிறகு நாம் இருக்கிறோமா ? பிறப்பதற்கு முன்பு நாம் இருந்தோமா ? 

-

நாகரிகம் தோன்றத் தொடங்கிய நாளிலிருந்தே மனிதனின் உள்ளத்தில் மேலே கூறப்பட்ட வினாக்கள் தொல்லை 

கொடுக்க ஆரம்பித்தன. மிக அதிக அறிவு கூர்மையுடையவர்களால் கூட அதற்கான பொருத்தமான விடைகளை அளிக்க முடியவில்லை. ஆன்மீகத் துறையில் ஈடுபட்ட சிலரது தூய்மை மிகுந்த மனத்தில் சில உண்மைகள் தோன்றின. 

-

அவற்றைத் தொகுத்துப் புத்தக வடிவில் அழித்தனா் . அவையே சமய நூல்கள் எனப்பட்டன. 

-

இந்து சமய நூல்களில் காணப்படும் உண்மைகளை தூய்மையற்ற மனமுடையவா்களால் புரிந்து கொள்ள முடியாது. அத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்தவை இந்து சமய நூல்கள்.

தூய்மையான மனம் , தூய்மையற்ற மனம் ஆகிய இரண்றிற்கும் இடையே உள்ள வேற்றுமையை கீழ்க்காணும் உவமையால் விளக்கலாம். நீர்,பனிக்கட்டி,நீராவி, ஆகிய முன்றுமே ஒரே ரசாயனப் பொருளைச் சோ்ந்தது. ஆனாலும் அவற்றின் தன்மையைப் பொருத்து வேறுபடும். இந்த முன்றினுள்ளும் பனிக்கட்டிக்கு சுதந்திரமே கிடையாது. அது அசையவே முடியாது. தண்ணீருக்கு அதை விடச்சற்று சுதந்திரம் உண்டு. அது சுலபமாகப் பாயும். பரவும் தன்மை கொண்டது. நீராவிக்கு அதிக பட்ச உரிமை உண்டு. அது எந்தத் திசையை நோக்கி வேண்டுமானாலும் பரவலாம். கண்ணுக்குப் புலப்படாமல் இருப்பதால் நுண்ணியதும் கூட. பனிக்கட்டியும் தண்ணீரும் புக முடியாத இடத்திற்கும் கூட அதனால் போக முடியும். அது போன்றதே மனித மனமும் . எவ்வளவு தான் அறிவின் ஆழம் அதிகமிருப்பினும் அந்த மனத்திற்கு அநேக வரையறைகள் உண்டு. அந்த மனத்திற்கு புலன்களால் அறிந்து கொள்ளக் கூடியவற்றைத் தாண்டி எதையும் அறிந்து கொள்ள முடியாது. வெளியையும் காலத்தையும் கடந்து என்ன நேரிடுகிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது. அடுத்த விநாடி என்ன ஏற்படப் போகிறது என்பதையோ , கடந்த காலத்தில் என்ன நடந்தது என்பதையோ அதனால் கூற முடியாது. உள்ளம் பற்றிய விளக்கவியல் கூறும் உண்மைகள் அதாவது கடவுள் இருக்கிறார் என்பதை உணரக்கூடிய அறிவு போன்றவை அத்தகைய மனத்திற்கு அப்பாற்பட்டவையாகும்.இதே மனத்தை ஆன்மீக க் கோட்பாடுகளால் சிறந்த பயிற்சிகள் அளித்து தூய்மை ஆக்கி விடலாம். அப்போது அது புலன்களுக்கு எட்டாத எல்லைகளைக் கடக்கும் வல்லமை பெற்றுவிடும். அத்தோடு அசாதாரணமான வலிமையும் பெற்று விடுவதால் புலனின்பங்களைக் கடந்து என்ன இருக்கிறது என்ற அறிவும் ஏற்பட்டு விடும். அப்போது எல்லாவற்றையும் அறிந்து கொள்ளும் தகுதி வரும். அதனால் கடந்த காலத்தில் நடந்தவை , தற்போது நடப்பவை , எதிர்காலத்தில் நடக்கப்போகும் விஷயங்கள் ஆகிய அனைத்தையும் ஞானக்கண்ணினால் காண முடியும். ஓா் உண்மையான முனிவரிடம் அத்தகைய தூய்மையான உள்ளம் இருக்கும். அத்தகைய மனத்தில் துணைகொண்டு அவா் கடவுளைப்பற்றிய உண்மைகள் , ஆன்மாவைப்பற்றிய அறிவு , படைப்பு ஆகியவற்றை அறிகிறார்.( அவா்கள் முக்காலமும் உணா்ந்தவா்கள்) 

image84

இந்து மதத்தைத் தோற்றுவித்தவா்

இந்து மதத்தைத் தோற்றுவித்தவா்

  

3

-

இன்னாரால் நிறுவப்பட்டது என்று தெரிந்த எந்த ஒருவரையும் குறிப்பிட முடியாமல் இருப்பது தான் இந்து மதத்தின் சிறப்பாகும். அந்த ஒரு சிறப்பே அதன் தனித்தன்மைக்கு ச் சான்றாகும். பண்டைய இந்திய முனிவா்கள் கண்டறிந்த புலனறிவுக்கு எட்டாத உண்மைகளே இந்து மதத்தின் அஸ்திவாரம். அவா்கள் தாம் கண்டறிந்த உண்மைகளைக்கூறி அதன்முலம் தங்களது பெயா்களை பறைசாற்றிக்கொள்ள விரும்பவில்லை. அவா்கள் அந்த உண்மைகள் எப்பொழுதும் இருந்து வந்தவைகளே என்று கருதினார்கள். நிறுவனா் யார் என்று தெரியாது இருப்பதாலேயே இந்து மதத்திற்கு ஏனைய மதங்களை விட சில அனுகூலங்கள் ஏற்படுகின்றன. இந்து மதத்தை நிறுவியவா் யார் என்று தெரிந்திருக்குமேயானால் கடந்த ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களில் இந்து மதத்தில் ஏற்பட்டுள்ள எத்தனையோ மாற்றங்களைச் செய்ய முடியாமல் போயிருந்திருக்கும். பல அவதாரங்கள், வகை வகையான முனிவா்கள் பல்வேறு காலங்களில் இந்த உலகமாகிய மேடையில் தோன்றி தங்களது வாழ்க்கையின் முலம் வாழ்ந்துக் காட்டியும், உபதேசங்களாலும் இந்து மதத்தை வளப்படுத்தியுள்ளனா். அதனோடு அந்தந்தக் காலத்திற்கு ஏற்றபடி மக்களுக்கு ஏற்புடைய வழியில் மதச்சம்பந்தமான நூல்களில் பல விளக்கவுரைகளையும் அளித்து சென்றுள்ளனா். மேலும் தங்களது சொந்த ஆன்மீக அனுபவங்களின் முலம் அவற்றின் தகுதியையும் நிரூபித்து விட்டனா். மதங்களில் காலத்திற்கேற்ற படியான மாற்றங்களைக் கொண்டு வராவிடில் அது வழக்கினின்றும் மறைந்து விடும்.-

இறையனுபூதி தவிர்க்கக் கூடாத குறிக்கோள் 

-

மனிதரது வாழ்வில் அடையப்பட வேண்டியதாக நான்கு இலக்குகளை அல்லது குறிக்கோள்களை இந்து மதம் உணர்த்துகிறது . அவை முறையே காமம் , அர்த்தம் , தர்மம் மற்றும் மோட்சம் எனப்படுகின்றன . புலனின்பங்களின் நுகர்ச்சியே காமம் எனப்படுவது . உலக வாழ்க்கைக்கு தேவையான பணம் மற்றும் சொத்துக்கள் அர்த்தம் என்றாகிறது . மதம் சம்பந்தப்பட்ட கடமைகளைச் செய்வது தர்மம் ஆகும் . இறைத்தன்மையை உணர்த்து அதன்மூலம் வீடு பேற்றை அடைவதே மோட்சம் . மேலே கறிப்பிட்ட நான்கில் காமம் கடைப்பட்டது . ஏனெனில் மனிதர்களுக்கும் விலங்குகளுக்கும் காம உணர்ச்சி பொதுவானது . அர்த்தம் அதைவிடச் சற்று மேலான இடத்தைப் பெறுகிறது . எப்படியெனில் பொருள் சேர்க்கும் பழக்கம் மனிதனிடம் மட்டும் உள்ளது . மூன்றாவது தர்மம் மனிதனைத் தன்னையே அா்பணிக்கவல்ல தியாக உணா்ச்சியின் பால் இட்டுச் செல்லும். காமமும் அா்த்தமும் சுயநலத்திற்கு முதலிடம் அளிப்பவை. தா்மம் அப்படிப்பட்டதல்ல . எனவே தா்மமானது , காமம், அா்த்தம் ஆகிய இரண்டையும் விட உயா்ந்தது. இந்து மதமானது புனித நூல்களில் கூறியுள்ளபடி தொடா்ச்சியான சில கடமைகளைச் செய்ய வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது. மேலும் உலக சம்பந்தமான பொருட்களை ஈட்டுவதிலும், சேமித்து வைத்துக் கொள்வதிலும் தா்மத்தைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்கிறது. தனது இன்ப நுகா்ச்சிகளை அனுபவிப்பதற்குக் கூட தா்ம வழிகளில் செல்ல வேண்டும் என்று சொல்கிறது. எனவே தான் சில கற்றறிந்த பெரியவா்கள் காமத்தையும் , அா்த்தத்தையும் தா்மத்தின் இரு பிரிவுகளாகக் கருதுகின்றனா். மோட்சம் என்பது எளிதில் அடையக்கூடியது அல்ல. இறையனுபூதி பெற்றவருக்கு மட்டுமே முக்தி அல்லது விடுதலை என்ற பொருளை உடைய மோட்சம் கிட்டும். 

-

  

கடவுள் எங்கும் எதிலும் நிறைந்து இருக்கிறார் என்பதை இந்து மதம் நம்புகிறது. ஒவ்வோர் உயிரிலும் தெய்வத்தன்மை இருக்கிறது என்று சொல்கிறது. தெய்வத்தன்மையானது  அனைவரிடமும் சரிசமமான அளவில் காணப்பட்டாலும் அதன் வெளிப்பாடு சரிசமமாக இருப்பதில்லை. இத்தகைய இயற்கையாக அமைந்த தெய்வீகத்தன்மையை வெளிப்படுத்தவே அல்லது தெளிவாக்கவே ஆன்மீகப் பயிற்சிகள் செய்வதன் நோக்கமாக அமைகிறது. இவ்வாறாக இடையறாதப் பயிற்சிகள் முலம் இறைத்தன்மையைத் தெளிவுபடுத்திக் கொண்டவா்களையே “இறையனுபூதி” பெற்றவா்கள் என்பார்கள். அவா்களால் தான் மோட்சத்தை அடைய முடியும். தெய்வீகத்தன்மை என்பது மனிதனின் உண்மையானநிலை“ அதுதான் மனிதன் வாழ்வதற்கு ஆதாரமாக விளங்குவது. ஒருவா் வெளிப்படையாக இருக்கும் எந்த ஒன்றையும் எளிதில் விட்டுவிடலாம்.ஆனால் வாழ்வதற்கு இன்றியமையாத ஒன்றான இந்த தெய்வீகத்தன்மையை எளிதில் விட்டு விட முடியாது. மனிதனுக்குள் இருக்கும் இந்தத் தெய்வீகத் தன்மையானது விரைவாகவோ அல்லது காலம் கடந்தோ வெளிப்பட்டு விடும். அனைவருமே எந்த ஒரு விதி விலக்கும் இல்லாமல் மோட்சத்தை அடையலாம். மிகவும் உயா்ந்த ஆன்மீக நிலையை எய்தியவா்கள் இப்பிறவியிலேயே மோட்சக்தை அடைவார்கள். சிலா் அவா்களது மரணத்திற்குப் பின் அடைவார்கள். ஆன்மீகப்பயிற்சியை விரிவுபடுத்திக் கொள்ளாதவா்கள். மேலும் பல பிறவிகளை எடுக்க நேரலாம். இலக்கை விரைவாக அடைய ஆன்மீகப் பயிற்சியை உண்மையுடன் செய்ய வேண்டும். ஒவ்வொருவருமே அவா்களை அறியாமலேயே இலக்கை நோக்கி முன்னேறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

-

இந்து மதக்கொள்கையின் படி ”எல்லையற்ற இன்பம்” என்பது தெய்வீகத் தன்மை என்பதன் முக்கியமான காட்சிகளுள் ஒன்றாக அமைகிறது. மனிதன் காமத்திற்கும், அா்த்தத்திற்கும் பின்னால் செல்வது போல் தோன்றினாலும் அவனது முயற்சி இந்தத் தெய்வீகத்தன்மை என்னும் பேரின்ப நிலையை நோக்கியே இருக்கும். மனிதனுக்குப் பணமோ, மகிழ்ச்சியோ எவ்வளவு கிட்டினாலும் அதனால் அவன் திருப்தி அடையாமல் மேலும் அவற்றைப் பெறவே விரும்புவான். அதற்கான முயற்சிகளும் செய்வான். அவ்வாறு அவன் அடையும் பணத்திற்கு இன்ப நுகா்ச்சிகளுக்கும் ஓா் எல்லை இருக்கும் . முடிவில் அவன் இவற்றின் முலமே நிலையான இன்பத்தை அடைய முயன்று இது எந்த நிலையிலும் இல்லை என்று சொல்லும் படி ஆகி விடுவான். இத்தகைய விழிப்புணா்வு ஏற்பட்டவுடன் தன்னுள் இருக்கும் ”பேரின்பம்” என்னும் நீருற்றைத் தேடத் தொடங்குகிறான். வற்றாத இந்தப் பேரின்ப ஊற்றை வந்து அடைந்தவுடன் அவனது தேவைகள் யாவும் (விருப்பமும் ஆசைகளும்) அவனை விட்டு மறைந்து விடும். அற்றது பற்றெனில் உற்றது வீடு” என்பா். ஆசைகள் அற்றுப்போனவுடன் அவனது மனம் தனக்குள்ளும், வெளியேயும் இருக்கும் எங்கும்  நிறைந்த கடவுளை உணரும். பிறகு அவன் எந்தப்பொருளிலும் அனைத்து ஜீவராசிகளிலும் கடவுளே சாராம்சமாக விளங்குவதை உணா்வான். அத்தகைய நிலையை எய்திய அவன் அனைவரிடமும் அன்பு செலுத்துவான். ஏன் பகைவா்களிடம் கூட நேசக்கரம் நீட்டுவான். ஏனெனில் அவனுக்கு எங்கும் பகைவா்களே கிடையாதே! அவன துன்பம்,பயம்,கஷ்டம் ஆகிய எதையும் உணரும் நிலைக்கு அப்பார்பட்டவனாகிறான். இத்தகைய நிலைக்கு வந்தவுடன் அவன் உலகியல் சம்பந்தப்பட்ட எந்த செயலில் ஈடுபடாலும் அதனால் அவனுக்கு இன்பமே கிட்டும். அனைத்துமே மகிழ்ச்சியான அனுபவமாக இருக்கும். ஏனெனில் இத்தகைய நிலையானது இறையோடு கலந்து உறவாடுவதாகும். அவன் தன்னை கடவுள்நடத்தும் நாடகத்தில் ஒரு பாத்திரமாக காண்பான. கடவுளே அனைத்துப் பாத்திரங்காளாக விளங்குவதையும், தன்னுடைய பாத்திரத்தையும் அவரே எற்று நடத்துவதையும் உணருவான். இந்த நிலையை எட்டியவுடன் அவனால் பிறப்பு, இறப்பு , மாற்றம் என்பவற்றோடு தொடா்புடைய உடல், மனம், பிரிவு மனப்பான்மை ஆகியவற்றை பார்க்க முடியாது. அவன் தான் நிரந்தரமான தெய்வதன்மை கொண்டவன் என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையை.ப் பெற்று விடுவான். எனவே பிறப்பும்,இறப்பும் இனி இல்லை என்ற உறுதியோடு இருப்பான். இதுவே மோட்சம். புலனின்பங்களில் பற்று அற்று விடும். அவற்றின் பால் சுவை அற்று விடும். எனவே இந்து மத நூல்கள் இந்த நிலையை எய்தவே முயற்சி செய்ய வேண்டுமென்று மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்துகின்றன.  



image85

புனித நூல்கள்

புனித நூல்கள்

  

4

-

வேதங்கள் என்பது தெய்வீக உண்மைகளின் வெளிப்பாடு . சமஸ்கிருதத்தில் வேதம் ” என்ற சொல் அறிவைக் குறிக்கும். இந்து மத முனிவா்கள் இவ்வுண்மைகளை மிகவும் புனிதம் வாய்ந்ததாக கருதினார்கள். எனவே நீண்ட காலம் வரை இதற்கு வரி வடிவத்தை அளிக்கவில்லை. அவா்கள் வேதங்களைத் தங்களது நினைவிலேயே பத்திரமாக வைத்துப் பாதுகாத்து வந்தனர். தகுதி வாய்ந்த மாணவா்கள் கிடைத்தால் அவா்களுக்கு மட்டும் வாய் வழியாக கற்றுக் கொடுத்தனா். முனிவா்கள் இல்லற வாழ்வில் ஈடுபடாது தனிமையில் தவம் புரிந்து வியக்கத்தக்க நினைவாற்றலைப் பெற்றிருந்தார்கள். பிரம்மசாரியத்தைக் கடைபிடித்தால் நினைவாற்றலும், மனஆற்றலும் வளரும் என்பதை நன்கு உணா்ந்திருந்தனர். அத்தோடு ஆயுளும் அதிகரிக்கும் . தெய்வீக நூல்களில் கூறப்பட்டுள்ள உண்மைகளை உணா்ந்து கொள்ளும் திறமையும் அதிகரிக்கும். இத்தகைய திறமையை வளா்த்துக் கொண்டு வேதங்களில் கூறப்பட்டுள்ள எண்ணற்ற உண்மைகளைக் காதால் மட்டுமே கேட்டு தங்களது நினைவில் தக்கவைத்துக் கொண்டனா். நூல்களைப் பார்த்துப் படிக்காமல் செவிவழியாகக் கேட்டு அறிந்து கொண்டதால் இந்த உண்மைகள் “ஸ்ருதி” என்று அழைக்கப்பட்டன. ஞானிகளால் பிறா் கண்களில் படாமல் வைக்கப்பட்ட உண்மைகளைத் தமிழில் ”மறை” என்கிறோம். 

-

ஆரம்ப காலத்தில் ஆசிரியா்கள் ஒத்த பண்புகளையுடைய ஒரே நாட்டினராக இருக்கவில்லை. பல்வேறுபட்ட இனங்களாகப் பிரிந்து வாழ்ந்து வந்தனா். அதிஷ்டவசமாக தெய்வீக உண்மைகளை உணா்ந்த முனிவா்கள் ஒரு சில வம்சத்தார்களின் வழியில் தோன்றினர். இவா்கள் தங்களது தூயநெறியினால் உண்மைகளை நேரில் கண்டவா்கள். அதனால் அவா்கள் ”ரிஷிகள்” எனப்பட்டனா். ரிஷிகள், முனிவா்கள, ஞானிகள் மறைகளைப்போற்றிப் பாதுகாத்து செவிவழியாகவே கற்பித்து வந்தனா். நல்ல காரியங்களைச் செய்யும் சான்றோர்களை இந்து மதம் பாராட்டும். நாளடைவில் வேத உண்மைகளைச்(மறைப் பொருள்களை) சேகரித்து , தொகுத்து வைக்க வேண்டியதன் அவசியம் உணரப்பட்டது. 

-

கிருஷ்ணதுவைபாயனவியாசா் என்ற முனிவா் பல்வேறு வழிகளில் முயன்று வேத உண்மைகளைச் சேகரித்து தொகுத்து புத்தக வடிவில் அமைத்தார். அவையே வேதங்கள் எனப்பட்டன.வேதங்களை ரிக் வேதம் , சாம வேதம், யஜுர் வேதம் , அதா்வண வேதம் என்று நான்கு பிரிவுகளாகப் பிரித்தார். வேதத்தின் பழைய நூல்களில் தற்போது வழக்கில் இல்லாத சமஸ்கிருதத்தில் ரிக் வேத பாசுரங்கள் எழுதப்பட்டிருந்தன. வேதங்களைச் சீரிய முறையில் தொகுத்தளித்த

”கிருஷ்ண துவைபாயன வியாசரை” வேத வியாசா் என்று பெருமைப்படுத்தினார்கள். இன்றும் இந்துகள் நன்றி மறவாது அவரைக் கௌரவிக்கும் வகையில் அவரது பிறந்த நாளை ஒவ்வோர் ஆண்டும் கொண்டாடுகின்றனா். அந்த நாள் ”குருபூா்ணிமா” என்று சொல்லப்படுகிறது. குரு என்ற வடமொழிச் சொல்லுக்கு ஆசிரியர் என்ற பொருள் . இங்கு ‘ குரு ’ என்பது வியாசபகவானை குறிக்கும் . 

-

உலகிலுள்ள எல்லா ஜீவராசிகளும் , ஏனைய பொருள்களும் தெய்வீகத்தன்மை பொருந்தியது என்பதே மறைகள் கூறும் மிக முக்கியமான செய்தியாகும் . அஹம் ப்ரம்மாஸ்மி ( நான் பிரம்மம் ) 

தத்வமஸி ( நீதான் அது ) 

அயம் ஆத்மா ப்ரம்ம ( உள்ளே வசிக்கும் ஆத்மாவே பிரம்மம் ) ப்ரஞானம் பிரம்ம ( உயர்ந்த அறிவே பிரம்மம் ) . என்ற நான்கு முக்கியமான கூற்றுக்கள் வேதங்களில் உள்ளன. அவை ‘ மகாவாக்கியங்கள் ’ எனப்படுகின்றன .

இந்த நான்கு பெரிய வாக்கியங்களள் மூன்று ஆன்மாவின் தெய்வீகத் தன்மையையும் நான்காவது கடவுளின் இயல்பையம் கூறுவதாக உள்ளது . கடவுள் எங்கும் எதிலும் இருந்தபோதிலும் , அவர் ஒவ்வொரு பொருளிலிருந்தும் ஒவ்வொர் இடத்திலிருந்தும் சமமாக வெளிபடுத்துவதில்லை . இதை விளக்க100 வாட் பல்புகள் நான்கினை எடுத்துக்கொள்வோம் . அவை நான்கும் ஒரே மாதிரியான அளவிலேயே வெளிச்சத்தைக்  கொடுக்கும். எந்தவிதமான வேறுபாடும் இருக்காது.முதல் பல்பை ஒரு காகிதத்தாலும் இரண்டாவதை இரண்டு காகிதங்களாலும் சுற்றிவைத்துவிட்டு நான்காவதை காகிதம் எதுவும் சுற்றாமல் வைத்து ஸ்விட்சை போட்டால் நாம் நான்கிலிருந்தும் ஒரே அளவான ஒளியைப்பெற முடியாது.ஆனாலும் பல்புகளின் ஒரே அளவான வெளிச்சத்தைக் கொடுக்கும் திறன் உள்ளது என்பதையும் மறுக்க முடியாது.அதே போன்றே கடவுள் எங்கும்,எதிலும் நிறைந்திருந்தாலும் வெளிப்படும் வகையில் மாற்றம் காணப்படுகிறது.

தெய்வீக அவதாரங்களிடமும் ஆன்மீக ஒளிபெற்றவர்களிடமும்,ஆன்மீக ஒளி பெற்றவர்களிடமும் கடவுளின் வெளிப்பாடு அதிகமாகத் தெரியும்.பாறை போன்ற உயிரற்ற பொருட்களில் மிகவும் குறைவான அளவிலேயே வெளிப்படும்.வேத சம்மந்தமான இலக்கிங்கள் மனிதனின் தெய்வீக இயல்பை உறுதிப்படுத்துவதுடன் அதன் வெளிப்பாட்டிற்கான வழிமுறைகளை அளிக்கின்றன

பல்வேறு அறிஞர்களின் கணிப்பின்படி வேத சம்மந்தமான நூல்கள் சற்றேறக்குறைய 4000 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டவை.வியாவர் எப்போது வாழ்ந்தார் என்பதைப்பற்றிய பல்வேறு சர்ச்சைகள் உள்ளன.நிச்சயமாக அவர் கி.மு. 4 ஆம் நூற்றாண்டிற்கு முற்பட்டவராக இருக்க வேண்டும்.கி.மு.4 ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த பாணினி இலக்கண ஆச்சிரியர் மகாபாரதத்தைப்பற்றிய தன்னுடைய நூல்களில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.எனவே மகாபாரதத்தின் ஆசிசரியரான வியாசர் கி.மு. 4 ஆம் நூற்றாண்டிற்கு முன் வாழ்ந்திருக்கலாம் என்று அனுமானிக்கப்படுகிறது.இந்து மதத்தின் சிறப்பினை விளக்கவல்ல வேறு எத்தனையோ புனித நூல்கள் இருப்பினும் வேதங்களில் காணப்படுபவை கண்டுணர்ந்தவர்களால் கூறப்பட்டதால் அதற்கு தனி கௌரவம் கொடுக்கப்படுகிறது. மகான்களின் கூற்றாகையால் அது நம்பகத்தன்மையுள்ள நூல்தானா என்ற கேள்விக்கே இடம் கிடையாது.மேலும் பல்வேறு காலகட்டங்களில் தோன்றிய ரிஷிகளும்,முனிவர்களும் வேதங்களின் உண்மையை தங்களது சொந்த அனுபவத்தைக்கொண்டு நிரூபித்துச் சென்றுள்ளனர்


  

வேதங்கள் நான்கு பிரிவுகளைக் கொண்டது என்பதைக் கண்டோம். அவை ஒவ்வொன்றும் சம்ஹிதை, பிரம்மணம் என்ற பிரிவுகளைத் தம்முள் கொண்டவை. சம்ஹிதையில் துதிப்பாடல்கள் உள்ளன. பிரம்மணம் அப்பாடல்களை

விளக்குவதோடு அவற்றை எப்படி எப்போது பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதை த் தெளிவாக்குகிறது. மிகவும் உயா்ந்த தத்துவங்கள் அடங்கிய பகுதிகள் சில வேதங்களில் உண்டு. அவற்றை உபநிடதங்கள் என்று கூறுவார்கள். உபநிடதங்களை வேதாந்தம் என்றும் சொல்வார்கள்.அது அறிவின் உயா்ந்தநிலை அல்லது எல்லை என்று பொருள்படும். இன்று நமக்கு 108 உபநிடதங்களே கிடைத்துள்ளன. அவற்றுள் ஈச, கேன, கட, முண்டக,மாண்டூக்ய ,ஐதரேய,தைத்திரிய ,சாந்தோக்ய,ப்ரச்ன,ஸ்வேதாஷ்வதர,பிருஹதாரண்யக போன்றவை மிகவும் புகழ்பெற்றவை. ஸ்மிருதிகள் 

தர்சனம் மற்றும் தந்திர சாஸ்திர நூல்களை விடுத்து மற்ற புனித நூல்களை ‘ வேதங்கள் என்றும் , ‘ ஸ்மிருதிகள் ’ என்றும்  இருவகைப் பிரிவகளுக்குள் கொண்டு வந்துவிடலாம் . இவற்றில் வேதங்களே அதிகார பூர்வமானவை அதாவது வேதங்களுக்கே முன்னுரிமை கொடுக்கப்படும் . ‘

-

ஸ்மிருதி(சட்ட நூல்)

‘ஸ்மிருதி ’ என்பது ஒரு சட்ட நூல் . இந்துக்கள் பின்பற்றப்பட வேண்டிய சட்டத்தொகுப்பாகும். இத்தகைய சட்டநூல்கள் பல இருப்பினும் மனுவினால் ஆக்கப்பட்டது மிகவும் பிரசித்திபெற்றது யாக்ஞவல்கியர் , பௌதாயனர் , ஆபஸ்தம்பர் , வஷிஸ்டர் , கௌதமர் போன்றவர்கள் பண்டைய காலத்தில் சட்ட நூல்களை ஆக்கித்தந்தவர்கள் . இந்த வரிசையில் மிகக் கடைசியாக சட்டநூலைத் தந்தவர் ரகுநந்தனர் ஆவார் .பல்வேறு காலங்களில் வாழ்ந்த முனிவா்கள் 

image86

ஆறு தரிசனங்கள்

ஆறு தரிசனங்கள்

  5

-

ஆறுவகையானத் தத்துவங்களை அளித்துள்ளனா். அவை வட மொழிகளில் தா்சனங்கள் எனப்படும். அவற்றின் அடிப்படை வேதங்களைச் சார்ந்து இருப்பதால் அவை மத சம்பந்தமான தத்துவங்களாகும்.அவை ஆறு வகைப் படும். 1.கபிலா் அளித்தது சாங்கியம்.

2.ஜைமினி என்பவா் பூா்வ மீமாம்சையின் ஆசிரியர் 3.வியாசர் உத்தர மீமாம்சம் அல்லது வேதாந்தத்தைத் தந்தவா்.4. பதஞ்சலி முனிவா் யோக சூத்திரங்களை அளித்தார்.5.கௌதமா் நியாயம் என்றதைத் தந்தார். 6.கணாதா் வைசேஷிகம் என்பதை அளித்தார். இதில் வரும் வேதாந்தத்தையும் உபநிடதத்தையும் சேர்த்து குழப்பிக்கொள்ளக்கூடாது. மேலே கூறப்பட்ட ஆறு பேரும் மத சம்பந்தப் பட்டத் தத்துவங்களை ஒவ்வொரு தலைப்பில் ஒருபொருளைப் பற்றிய விஷயங்களைச் சொந்தமாக எழுதி வைத்துள்ளனா்.அவை பொன்மொழிகளைக் கொண்டவையாக அமைந்துள்ளன. அவை வடமொழியில் ”சூத்திரங்கள்” எனப்படுகின்றன. இந்த சூத்திரங்கள் சாரமுடனும் சுருங்க உரைக்கும் வகையிலும் உள்ளன. எனவே இவற்றைத் தெளிவாக விளக்க வல்ல உரைகள் தேவைப்பட்டன. பின்னாளில் வந்த அறிஞா்கள் அவற்றுக்கு பல விளக்க உரைகளை அளித்துச் சென்றுள்ளனா். 

-

உத்தர மீமாம்சையின் அடிப்படையின் வியாசா் இயற்றியது வேதாந்த சாரம் அதுவே பிரம்ம சூத்திரம். என்றும் சொல்லப்படுகிறது. இதற்குப் பலா் உரை எழுதி இருக்கிறார்கள். சங்கராச்சாரியார் , ராமானுஜாச்சாரியார், மத்வாச்சாரியார் ஆகியோர்களது உரைகள் மிகவும் பிரபலமானவை. இந்து மத உண்மைகள் ஆழம் காண முடியாதவை,கடினமானவை. அவற்றின் பொருளும் தெளிவாகப் புரியாது. பெரும்பான்மையான மக்களின் அறிவுக்கு எட்டாதவை. 


  

இந்து மத உண்மைகள் ஆழம் காண முடியாதவை,கடினமானவை. அவற்றின் பொருளும் தெளிவாகப் புரியாது. பெரும்பான்மையான மக்களின் அறிவுக்கு எட்டாதவை. 

இக்குறையைப் போக்குவதற்கு இந்திய முனிவா்கள் ஒரு சிறப்பான மத சம்பந்தமான இலக்கியத்தைப் படைத்தனா். அவையே புராணங்கள் எனப்பட்டன. அவை சுவையோடும் , எளிதில் புரிந்து கொள்ளத்தக்க வகையிலும் இருந்தன. அதற்காகக்  கதைகளாகவும் , நீதிக் கதைகளாகவும் கூறிக் கருத்துக்களைப் புரியவைத்தனா். பதினெட்டு புராணங்கள் நமக்குக் கிடைத்துள்ளன. அவற்றுள் பாகவத புராணம் , ஸகந்த புராணம் ,வாயு புராணம், பத்ம புராணம், மார்கண்டேய புராணம் மற்றும் அக்னி புராணம் ஆகியவை குறிப்பிடத்தக்கவை. இந்துக்களிடையே மிகவும் பிரபலமான சண்டி எனப்படும் தேவி மகாத்மியம் மார்கண்டேய புராணத்தின் ஒரு பகுதியே. இந்து மதத்தின் பெருமைக்குரிய இரண்டு இதிகாசங்கள் வால்மீகி இயற்றிய இராமாயணமும், பகவான் வியாசா் அருளிய மகாபாரதமும் ஆகும். இவை இரண்டிலும் ஆரிய இனம் ,அரச வம்சம் ஆகியவற்றை சார்ந்த கதைகளும்.,நீதி நூல்களின் அறிவுரைகளும் காணப்படுகின்றன. இலக்கண ரீதியாகவும் புராண விஷயங்களைக் கொண்டவை என்ற அடிப்படையிலும் இந்த இரண்டு இதிகாசங்களும் பாராட்டப்படத்தக்கவை் 

-

மகாபாரதத்தில் வரும் கீதையின் பெருமை யைப் பற்றிப் பேசத்தேவையில்லை. அது மகாபாரதத்தில் அடக்கம். இராமாயணம் மற்றும் மகாபாரத நாயகா்கள் என்றென்றும் முன்மாதிரியாக வைத்துப் பின்பற்றப்படவேண்டியவா்கள். மகாபாரதத்தின் நடுவே வரும் பகவத்கீதையானது உலகம் முழுவதும் பிரபலமானது. கடவுளின் ஒரு அவதாரமான கண்ணபிரானுக்கும் , ஆரிய அரசகுமாரனான அா்ச்சுணனுக்கும் இடையே நடைபெற்ற சம்பாஷிணையே கீதையாகும். சிறந்த சீடனான அா்ச்சுணன் கேட்கும் கேள்விகளுக்குச் சிறப்பான ஆன்மீக உபதேசங்களை விடையாக அளிக்கிறார். பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் . இது உண்மையில் இந்து மதத்திற்கான அரும் பெரும் பொக்கிஷமாக இருக்கிறது. அவற்றில் உபநிடதங்கள் கூறும் சிறப்பான போதனைகள் அடங்கி இருப்பதால் கீதையும்  உபநிடதங்களின் தரத்திற்கு ஈடாக உயா்த்தப்பட்டுள்ளது. 

-

-

எந்த ஒரு மத சம்பந்தமான நீதி நூலினால் அறிவு பரப்பப்படுகிறதோ அதுவே தந்திர நூல் எனப்படுகிறது. வேத நூல்களின் அடிப்படையில் அவை கடவுளை ஆண், பெண் என்ற இருபால் தெய்வங்களாக எடுத்துக்காட்டுகின்றன. அதுவே சிவ சக்தி தத்துவமாகும். சிவனின் ஆக்கும் திறனே சக்தி எனப்படுகிறது. நவீன அறிவியல் கண்ணோட்டத்தில் சிவனை நிலைச் சக்தியாகும், சக்தியை இயக்கு சக்தியாகவும் குறிப்பிடலாம். நிலைச் சக்தி சுறுசுறுப்பாக செயல்படும் போது இயக்கு சக்தியாகிறது. சிவன் செயல்படும் போது சக்தி எனப்படுகிறார். அதே போன்று சக்தி செயலற்று இருக்கையில் சிவனாக அழைக்கப்படுகிறது. 

-

சக்தியினால் இவ்வுலகம் படைக்கப்பட்டது. சிவனுக்கும், சக்திக்கும் இடையே உள்ள உறவு , தீக்கும் அதன் எரியும் திறனுக்கும் இடையே காணப்படுவது போன்றதே. சிவனும் சக்தியும் ஒன்றே, என்றும் பிரிக்க முடியாது. சக்திக்குப் பல பெயா்கள் உண்டு. அதில் ஒன்று தான் பார்வதி. தாந்திரிக நூல்களில் கூறப்படும் விஷயங்கள் சிவனுக்கும், பார்வதிக்கும் இடையே நடைபெறும் சம்பாஷணை வடிவிலேயே இருக்கும். சிவன் ஆன்மீக அறிவுரைகளை அளிக்க பார்வதி அவற்றைக் கேட்பது போல் அமைபவை ஆகமங்கள் எனப்படும். பார்வதி ஆசானாகவும் சிவன் பார்வதி கூறும் அறிவுரைகளைக் கேட்பது போல் அமைபவை நிகமங்கள். 

-

எத்தகைய நிலையில் இருப்பினும் ஒருவனது ஆன்மீக வளா்ச்சிக்குப் பெரிதும் உறுதுணையாய் இருக்கக் கூடிய தகுதி வாய்ந்தது தந்திர சாஸ்திரம். பண்டிதனும் பாமரனும் ஏற்றுக்கொள்ளத் தக்கது. விரிவான இலக்கிய வளத்துடன் கூடியது தந்திரம். அவற்றில் 64 நூல்கள் பிரபலமானவை. அதிலும் மகாநிர்வாணம் , குலசாரம்,பிரபஞ்ச சாரம், குலார்ணவம், ருத்ரயாமளம், விஷ்ணுயாமளம் ,பிரம்மயாமளம் , தந்திரராஜம் ஆகியவை குறிப்பிடத்தக்கவை. சிவாகமங்கள் தந்திர நூல்களுடன் தொடா்புடையவை. 28-சிவாகம நூல்களில் தற்போது 20 நூல்களே கிடைத்துள்ளன. 

-

இந்து மதத்தில் வைணவா்கள் என்ற ஒரு பிரிவினா் உள்ளனா். வைணவத்தில் ஒரு சில பிரிவினா்கள் பஞ்சராத்ர சம்ஹிதையைத் தங்களுடையது என்பார்கள். சம்ஹிதைகள் என்று 250 நூல்கள் உள்ளன. பிருஹத் பிரம்மம் , ஈஸ்வரன்,ஞானாமிர்தசார சம்ஹிதைகள் ஆகியவை குறிப்பிடத்தக்கவை. 


  

இந்தோ ஆசிரியா்களின் பூா்வீகம் பற்றிய தெளிவான ஒரு முடிவு எடுப்பது மிக மிகக் கடினம். அவா்கள் எங்கிருந்து வந்தார்கள் என்பது பற்றிச் சான்றோர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு இருந்து வருகிறது. தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளா்கள் , மானிட வளா்ச்சி பற்றி ஆராய்ச்சி செய்பவா்கள் , வரலாற்று ஆசிரியா்கள் மொழி வல்லுனா்கள் ஆகியோர் ஒருங்கிணைந்து இந்தோ ஆசிரியா்களின் பூா்வீகம் பற்றித் தெரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்து வருகிறார்கள். இவா்கள் பல ஆண்டுகள் ஆராய்ச்சி செய்தும் வெவ்வேறு பல கருத்துக்களைக் கூறுகின்றனரேயன்றி ஒரு பொதுவான முடிவிற்கு வர இயலவில்லை. 

-

எவருடைய கருத்து எப்படி இருந்தால் என்ன? இந்து மதத்தை விளக்கியவா்களுள் தலைசிறந்தவா் சுவாமி விவேகானந்தா். அவா் இந்தோ ஆசிரியா்கள் இந்திய நாட்டைச் சேர்ந்தவர்களே என்றும் எங்கிருந்தோ வந்து இங்கு குடியேறியவர்கள் அல்லர் என்றும் நம்புகிறார். 

-

பண்டையகாலத்தில் ஆரியர்கள் நாடோடிகளாக வாழ்ந்து வந்தனர். நகரத்தார் போன்ற சமூக அமைப்பை ஏற்படுத்திக் கொள்ளவில்லை. அவர்கள் கால்நடைகளைப் பேணி வளர்ப்பதையே தொழிலாகக் கொண்டிருந்தனர். அதுவே அவர்களது செல்வம். கால்நடைகளின் மேய்ச்சலுக்காகப் பசுமையான புல்வெளிகளை நாடி ஓரிடத்திலிருந்து மற்றோர் இடத்திற்குச் சென்று விடுவார்கள். இயற்கையின் சீற்றங்களிலிருந்து கால்நடைகளைப் பாதுகாப்பான இடங்களில் வைத்துக் காப்பாற்ற வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டது. 

-

வட மொழிகளில் கால்நடைகளைப் பாதுகாப்பாக வைக்கப்படும் இடத்தை ”கோத்ரா” என்பர். இவை அளவைப் பொறுத்து குறைவான எண்ணிக்கையில் தான் இருந்தன. இந்தோ- ஆரிய இனத்தைச் சேர்ந்த குடும்பத்தினர் ஒரே கோத்ராவில் தங்களது கால்நடைகளை வைக்க வேண்டிய நிர்பந்தத்தில் இருந்தார்கள். இதனால் ஒருகுடும்பத்தினரின் கால்நடைகள் வேறு ஒரு குடும்பத்தின் கால்நடைகளுடன் கலந்து போக நேரிட்டது. எனவே கால்நடைகளைச் சொந்தம் கொண்டாடுவதையொட்டி சண்டை சச்சரவுகள் வலுத்தன. இவற்றைத் தீர்த்து வைத்துச் சரியான தீர்ப்பை வழங்குவதற்காகச் சில மேற்பார்வையாளர்களை நியமித்தனர். அவர்களும் நீதிபதியைப் போல் பூசல்களைத் தீர்த்து வைத்தனர். 

-

அறநெறியிலும் , ஆன்மீகத்திலும் சிறந்து விளங்கியவர்களே மேற்பார்வையாளர்களாக நியமிக்கப்பட்டனர். அவர்களது உயர்ந்த குணங்களின் சிறப்பால் கோத்ரபதி என்றழைக்கப்பட்டனர். அவ்வாறு தலைவர்களாகத் திகழ்ந்தவர்களில் ஒரு சிலர் பிற்காலத்தில் சிறந்த ஆன்மீகவாதிகளாகப் புகழ்பெற்றனர். அவர்களில் மரியாதைக்குரியவர்களாகத் திகழ்ந்தவர்கள்தான் சாண்டில்யர்,பரத்வாஜர்,காஸ்யபர் ஆகியோர். இவர்கள் ஞானிகளாகக் கருதப்பட்டார்கள். ரிஷிகள் என்றும் அழைக்கப்பட்டனர். ஓர் ஆரிய குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் வேறு ஓர் ஆரிய குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களை சந்திக்க நேர்ந்தால் , தான் இந்த கோத்ரபதியின் கூட்டத்தைச்சேர்ந்தவன் என்று கூறிக்கொள்வார்கள் . 

-

எங்கள் கோத்ரபதி பாரத்வாஜர் , எங்கள் கோத்ரபதி சாண்டில்யர் என்பது போன்று கூறிக் கொள்வார்கள். இந்த கோத்ரபதிகளின் வம்சாவளியினரே இன்று இந்துக்கள் எனப்படுகின்றனர். தங்களை அடையாளப்படுத்திக்கொள்ள கோத்ரபதியின் பெயர்களை க் கூறிக்கொள்கிறார்கள். எனவே இந்துக்கள் தங்களது முன்னோர்களது கோத்திரத்தை நினைவில் வைத்துக் கொள்ளும் படி எதிர்பார்க்கப்படுகிறார்கள். ஒரே கோத்திரத்திற்குள் இனப்பெருக்கம் செய்து கொள்வது ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை. எனவே வேற்று கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர்களுடன் தான் சம்பந்தம் வைத்துக் கொள்வார்கள். பல நூற்றாண்டுகள் கடந்து விட்ட நிலையில் தற்காலத்தில் இந்தக் கொள்கை அவ்வளவு கடுமையாகப் பின்பற்றப்படுவதில்லை. 

image87

ஜாதி முறைகள்

ஜாதி முறைகள்

  

6

-

பழைய காலத்தில் செய்யும் தொழில் மற்றும் குணத்தைப் பொறுத்தே ஜாதி முறைகள் பின்பற்றப்பட்டன. அத்தோடு அனைத்து ஜாதியினரும் சமமாகவே நடத்தப்பட்டனர். இந்தோ-ஆசிரியர்கள் ஜாதியின் அடிப்படையில் அதாவது சமூகத்தில் வாழும் வகையினையொட்டி நான்கு பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தனர். இந்த வகையான பிரிவானது தனிப்பட்ட மனிதனின் இயற்கையில் அமைந்த திறமை , தொழில் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அமைந்திருந்தது.

-

உண்மையில் , நாட்டம் . மனத்தெளிவு, கொல்லாமை, கருணையுள்ளம், தன்னலமற்ற தன்மை ஆகிய சிறந்தக் குணநலன்களைக் கொண்டவர்கள் பிராம்மண சமூகத்தினர் எனப்பட்டனர். பொதுவாக பூசாரிகளின் ஜாதியாகப் கருதப்பட்டது. அறநெறியிலும் ஆன்மீகத்திலும் சிறந்து விளங்குபவர்களே பிறருக்குப் போதிக்கவும் , ஆன்மீகப் பாதைக்கு வழிகாட்டியாகவும் இருக்கத் தகுந்தவர்கள் என்று கருதப்பட்டது. 

-

இயற்கையிலேயே போர்புரிவதில் ஆர்வமும் திறமையும் கொண்டவர்கள் சத்திரியர்கள் எனப்பட்டனர். எனவே இராணுவப்பிரிவினரும் , அரசர்களும்,நிர்வாகத்திறமை கொண்டவர்களும் அந்தப் பிரிவிலிருந்தே வந்தவர்கள்.

-

வியாபார நுணுக்கமும் பொருளீட்டுவதில் வல்லவர்களும் வைசியர்கள் எனப்பட்டனர். ஏனையோர் சூத்திரர்கள் எனப்பட்டனர். அதில் குடியானவர்களும் , கலைஞர்களும் அடங்குவர். 

-

ஜாதிப் பிரிவுகளிலிருந்தும், தீண்டாமைகளிலிருந்தும் விலக்கு அளிக்கப்பட்ட குருமார்கள் அனைவருமே ஜாதிப்பிரிவுகளை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. எடுத்துக்காட்டாகக் கூறுவோமேயாகில் உலகைத் துறந்து துறவு வாழ்க்கையை மேற்கொண்ட சந்நியாசிகள் ஜாதிக்கட்டுப்பாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர்கள். 

-

அவர்கள் எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட ஜாதியையை சேர்ந்தவர்கள் அல்ல இருந்தாலும் அனைவராலும் மதிக்கப்பட்டார்கள். 

-

தீண்டத்தகாதவர்கள்

-

ஆரிய சமூகத்தினரது வாழ்க்கைக்குரியச் சட்டதிட்டங்களை மீறி நடந்து கொண்டவர்களும், அதிலும் உணவு, திருமணம் சம்மந்தமான விஷயங்களை ஏற்றுக் கொள்ளாதவர்களை தீண்டத்தகாதவர்கள் என்றும் ஜாதிப்பிரஷ்டம் செய்யப்பட்டவர்கள் என்றும் கூறினார்கள். 

ஒரு ஜாதியின் நெறி முறைகளை பின்பற்றாமல் தன் இஷ்டப்படி வாழ்ந்தவர்களை ஜாதியிலிருந்து விலக்கிவைக்கும் பழக்கம் இருந்தது.இவர்களுடன் மற்றவர்கள் எந்த தொடர்பும் வைத்துக்கொள்ளக்கூடாது.அவர்களை தீண்டத்தகாதவர்கள் என்று புறக்கணித்தார்கள்.அதன்பின் வெளிநாட்டிலிருந்து குடியேறியவர்கள்,பழங்குடிகள் போன்ற ஆரியர் அல்லாதவர்களும் தீண்டத்தகாதவர்கள் என்றே கருதப்பட்டார்கள்.ஆரம்ப காலத்தில் தீண்டத்தகாதவர்கள் எண்ணிக்கையில் குறைவாகவே காணப்பட்டார்கள்.பிற்காலத்தில் இவர்கள் எண்ணிக்கை அதிகமாகியது. 

-

மனுவின் கூற்றுப்படி காளான், பன்றி, நாட்டுக்கோழி, வெங்காயம், அட்டை ஆகியவற்றைச் சாப்பிடுபவர்கள் ஜாதிப்பிரஷ்டம் செய்யப்பட்டவர்கள். ஜாதிப்பிரிவுகள் தீவிரம் குன்றிய பின்னாட்களில் ஜாதிப்பிரஷ்டம் செய்யப்பட்டவர்கள் இழிவானவர்களாக நடத்தப்பட்டு ” தீண்டத்தகாதவர்கள்” என்ற பெயரையும் கொடுத்து விட்டனர். 

-

ஆரம்பத்தில் அனைத்து ஜாதியைச் சேர்ந்தவர்களும் சம அந்தஸ்து அளிக்கப்படும் வகையில் தான் நடந்துகொண்டார்கள் ஒவ்வொருவரது பங்கும் ஆரியச் சமூகத்திற்குத் தேவையாய் இருந்தது. பதவியிலும் அதிகாரத்திலும் இருந்தவர்கள் தங்களது நிலைமையைப் பயன்படுத்தி தகுதியும் , மன ஈடுபாடும் கொண்டவர்களைக் குறிப்பிட்ட ஜாதியினர் என்ற முத்திரையிட்டு அவர்களது ஜாதி பரம்பரை பரம்பரையாக வரும் என்ற நிலையை ஏற்படுத்தினர். அவர்கள் ஜாதியின் அடிப்படையில் அனுபவிக்கும் சமூகச் சலுகைகளை நிரந்தரமாக்கிக் கொள்ள விரும்பினார்கள். அதன் பலனாகத்தான் ஜாதிப் பிரிவுகள் இழிந்த நிலைக்குப் போகத் தலைப்பட்டனர். 

-

அந்தணர்கள் எனப்பட்டவர்கள் உயர்ந்த ஜாதியைச் சேர்ந்தவர்கள். அறிஞர்களான பூசாரிகளைக் கொண்டவர்கள். அவர்கள் பரம்பரைப் பணக்காரர்கள் அல்லர். பெரிய பதவிகளையோ சமூக அந்தஸ்தையோ பெறவில்லை. அவர்களுக்கு அடுத்தபடியாக உயர்ந்த ஜாதியினர் ஷத்திரியர்கள் . அரசர்கள், போர்வீரர்கள், அதிகாரிகள் போன்றோர் இந்த ஜாதியைச் சேர்ந்தவர்களே . அவர்களால் செல்வத்தையும், அதிகாரத்தையும் அனுபவிக்க முடிந்தது. வைசியர்கள் அதற்கு அடுத்த கீழ் ஜாதியினர் ஆவார்கள். இவர்களால் பண்டிதர்களாகவோ , மன்னர்களாகவோ, புரோகிதர்களாகவோ ஆக முடியாமல்போனாலும் தங்களது திறமையால் வியாபாரத்தில் ஈட்டிய பொருளைக் கொண்டு மகிழ்ச்சியாக வாழ முடிந்தது. 

-

அதிகமாக சலுகைகளை இழந்து நின்ற சூத்திரர்கள் வேதங்களையும் மற்ற கல்விப் பிரிவுகளில் எதையுமே. கற்பதிலிருந்தும் வஞ்சிக்கப்பட்டவர்கள். இந்த ஏற்ற த் தாழ்வுகளால் சமூகத்தில் கேடு விளையத் தலைப்பட்டது. ஜாதிகளின் இடையே பொறாமை , பகைமை,போட்டி போன்றவை வளரத்தலைப்பட்டன. இத்தருணங்களில் தாழ்த்தப்பட்ட குலத்தைச் சேர்ந்தவர்களின் நிலைமை படுமோசமானது. 


  

சில ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு பின் ஆரியர்களது சமூகத்திலும் பல மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. கி.மு. 327-லிருந்து இந்தியாவின் மீது அந்நியர்கள் முற்றுகையிடத் தொடங்கினர். கிரேக்கர்கள் ,ஹீணர்கள்,அரேபியர்கள்,துருக்கியர்கள்,ஆப்கானியர்கள் . பாரசீகர்கள்,மங்கோலியர்கள்,போர்ச்சுகீசியர்கள் . பிரெஞ்சுக்காரர்கள் , ஆங்கிலேயர்கள் போன்ற அந்நியர்களது படையெடுப்பு தொடர்ந்து இருந்து வந்தது. கி.பி-13-ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து ஏறக்குறைய 600 ஆண்டுகள் முகம்மதியர்கள் இந்தியாவின் பெரும் பகுதியை ஆண்டு வந்தனர்.புத்தமதம் தோன்றிய பிறகு பெரும்பாலானவர்கள் துறவிகளாக மாறினர்.அதனால் இந்தியாவில் மக்கள் தொகை குறைந்தது.வெளிநாட்டிலிருந்து இந்தியாவிற்கு வந்து குடிளேறியவர்கள் எண்ணிக்கையில் அதிகரித்தனர்.அவர்கள் ஆரியர் அல்லாதவர் என்று கருதப்பட்டனர்.ஆரியர்களின் சட்டதிட்டங்கள் இவர்களை கட்டுப்படுத்தவில்லை.ஆரியர்கள் இவர்களை தங்களுடன் இணைத்துக்கொள்ள தயாராக இல்லை. இந்தியாவை சேர்ந்த பல்வேறு பழங்குடியினரும் மக்கள் தொகையில் பெரும் வளர்ச்சி பெற்றிருந்தனர்.அந்த காலத்தில் ஆரியர்,வெளிநாட்டிலிருந்து குடியேறியவர்,பழங்குடியினர் என்ற மூன்று பெரும் பிரிவினராக மக்கள் பிரிக்கப்பட்டிருந்தர்.ஆரியர்களின் கல்வி,பண்பாடு.ஆன்மீகம் போன்றவை மற்றவர்களுக்கு கொடுக்கப்படவில்லை.

-

18-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் ஆங்கிலேயர்கள் ஆட்சியைக் கைப்பற்றிக்கொண்டனர். 1947-ஆம் ஆண்டில் தான் இந்தியா சுதந்திர நாடானது. மேலே கூறப்பட்ட படையெடுப்புகள் , அந்நியர்களது ஆட்சி ஆகியவற்றின் தாக்கம் இந்து சமூகத்தின் மீது பெரிய பாதிப்பையே ஏற்படுத்திவிட்டது. அதனால் சமூகத்திலும் மாற்றம் ஏற்பட்டது.அத்தோடு ஜாதிப்பிரிவிலும் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. 

-

ஆங்கிலேயர்கள் ஆட்சியில் ஆங்கிலக்கல்வியைக் கற்று பயனடைந்தவர்கள் பிராம்மணர்களே.பரம்பரையாகச் செய்து வந்து புரோகிதத்தையும் , கல்வி கற்பிக்கும் தொழிலையும் விட்டுவிட்டு ஆங்கிலம் கற்றுக் கொண்டு மருத்துவர்கள் , பொறியியல் வல்லுனர்கள் , வியாபாரிகள், அரசாங்க ஊழியர்கள் , சட்ட நிபுணர்கள் என்று மாறி விட்டனர்.ஏன் ராணுவத்திலும் கூடச் சேர்ந்து விட்டனர். அந்தணர்களுக்கு அடுத்த மேல் ஜாதியினரும் ஆங்கிலக் கல்வியைக் கற்றுக்கொண்டு சமூகத்தில் உயர்ந்த வாய்ப்புகளைப் பெற்று மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தனர். பண்பாட்டிலும், பொருளாதாரத்திலும், மிகவும் இழிந்த நிலையில் இருந்த தாழ்த்தப்பட்டவர்களின் நிலையில் எந்த மாற்றமும் ஏற்படவில்லை. இனம் கண்டு கொள்ள முடியாதபடி ஜாதிகளின் மூல நிலையில் பல மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. இருப்பினும் இந்தியாவின் சில பகுதிகளில் இன்றும் கூட கீழ் ஜாதியினர் என்று ஒரு சிலரைத் துன்புறுத்தி வருகின்றனர். 

-

சுவாமி விவேகானந்தரின் கருத்தின்படி உயர்ஜாதியினர் பெற்றிருக்கும் கல்வி,பண்பாடு,ஆன்மீகம் அனைத்தும் அனைவருக்கும் வழங்கப்பட வேண்டும்.இதன் மூலம் ஜாதிகளிடையே சமத்துவம் ஏற்படும்  தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் கல்வி , கலாச்சாரம் மற்றும் பொருளாதார முன்னேற்றம் அடையப் பாடுபட வேண்டும். அது உயர்ந்த ஜாதி என்று மதிக்கப்படும் பிராம்மணர்களின் அந்தஸ்திற்கு உயர்த்தப்படவேண்டும். அதைவிட்டு அவர்களைக் கீழ்நிலைக்கு வரச் செய்வதால் தகுந்த பரிகாரம் அமையாது. அதற்குப் பதில் பல்வேறு வகையில் இந்து சமூதாயம் கீழ்நிலைக்குப் போகும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டு விடும் என்று கூறியுள்ளார். 



image88

ஆரியர்களின் வாழ்க்கையில் காணப்பட்ட நான்கு படிகள்.

ஆரியர்களின் வாழ்க்கையில் காணப்பட்ட நான்கு படிகள்

  7

-

பண்டைய காலத்தில் ஆரியர்கள் என்று அழைக்கப்பட்ட இந்துக்கள் தங்களது வாழ்க்கையில் நான்கு நிலைகளைக் கடக்க வேண்டியிருந்தது. மாணவர்களாக இருக்கும் போது பிரம்மசரியம் என்ற நிலை. கல்வி முடிந்து இல்வாழ்க்கையில் ஈடுபடும் போது கிருஹஸ்தாஸ்ரமம் என்ற நிலை. வாழ்க்கையில் நன்கு அனுபவித்தப் பிறகு அனைத்தையும் துறந்து எளிய வாழ்க்கையை மேற்கொள்ள காடுகளை நோக்கிச் செல்லும் போது வானப்பிரஸ்தம் என்னும் நிலை. வீடு பேறு வேண்டி துறவு மேற்கொள்வது சந்நியாசம் எனப்பட்டது. இவ்வாறாக பழங்கால ஆரியர்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். 

-

கல்வி கற்பதற்காக ஏழிலிருந்து பதினோரு வயதுக்குட்பட்ட ஒவ்வோர் ஆரியப்பையனும் ஓர் ஆசிரியரை அணுகி அவரது வீட்டிலேயே வசிக்க வேண்டும். கல்வி கற்பது முடியும் வரை அவன் அங்கு தான் தங்க வேண்டும்.பொதுவாக கல்வி கற்கும் காலம் ஏறக்குறைய பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் ஆகலாம். கல்வி கற்கும் காலம் முழுவதும் அவன் பிரம்மச்சரியத்தையே கடைபிடிக்க வேண்டும். நற்குணங்களைக் கிரகித்துக் கொள்ள வேண்டும்.சீரிய ஒழுக்கங்களை வளர்த்துக் கொள்வதும் வற்புறுத்தப்படும். மாணவர்களது முன்னோடி அவர்களது ஆசிரியர்களே. எனவே அவர்கள் ஒழுக்கம் ஆன்மீகம் மற்றும் பல சீரிய நற்பண்புகளை ப் பெற்றவர்களாக இருக்க வேண்டும். 

-

மாணவர்களுக்கு வெறும் கல்வி புகட்டுவது மட்டுமல்லாது சிறந்த ஆன்மீக வாழ்க்கைக்கும் வழி காட்ட வல்லவராக இருக்க வேண்டும். மாணவர்கள் வேதம் பயில வேண்டும். அதனோடு இலக்கணம், செய்யுள் , தர்ம சாஸ்திரங்கள் , கணிதம், வான சாஸ்திரம் போன்றவற்றையும் கற்க வேண்டும். 

-

கடவுளின் காட்சியைப் பெற்று அதன் மூலம் வீடு பேறு பெறுவது தான் முடிவான குறிக்கோளாக இருக்க வேண்டும் என்பது வற்புறுத்தப்பட்டது. ஆசிரியர்களும் தங்களிடம் கல்வி கற்க வரும் மாணவர்களைத் தங்களது சொந்த குழந்தைகளாகவே பாவித்து , அன்பையும் பாசத்தையும் பொழிந்தார்கள். மாணவர்களும் தங்களது ஆசானின் வீட்டை த் தங்களது சொந்த வீடாகவேப் பாவித்தார்கள்.வீட்டிற்கு வேண்டிய அனைத்து விதமான காரியங்களிலும் முழு ஒத்துழைப்பை அளித்தனர். மாணவர்களை அந்தேவாசி என்றும் ஆசிரியரை குரு அல்லது ஆசாரியர் என்றும் வடமொழியில் அழைத்தனர். மாணவனாக வாழும் இந்தக் காலமே ஆரியர்களின் வாழ்க்கைக்கு முதல் நிலை. 

-

ஆசிரியருக்கும் மாணவருக்கும் இடையே இருந்த உறவு பணத்தின் அடிப்படையில் ஏற்பட்டது அல்ல.ஆசிரியர்கள் மாணவர்களிடமிருந்து சம்பளமாக எந்த ஒன்றையும் பெற மாட்டார்கள். ஆரியர்களது பரம்பரையில் எந்த வகையான கல்விக்கும் ஊதியம் பெற்றுக் கொள்வது என்பது ஏற்புடையது அல்ல. அது மதச்சார்பற்றதாக இருப்பினும் சரி , ஆன்மீகக்கல்வியானாலும் சரி குருவானவர் மாணவர்களிடமிருந்து எந்த ஒன்றையும் பெற்றுக் கொள்ள மாட்டார். அதாவது மாணவர்களிடமிருந்து எதையாவது பெற்றுக் கொண்டால் தான் கல்வி கற்பிக்கப்படும்  என்ற நியதி வழக்கில் இருக்கவில்லை. பொதுவாக ஆசிரியர் இல்லறவாசியாக இருப்பார். மிகவும் எளிமையான வாழ்க்கையே வாழ்ந்தார்.ஆடம்பரம் என்பது அவர்கள் அறியாதது. அவர்களது தேவைகளும் குறைந்தபட்சமான தாகவே இருந்தது, அவையும் அரசர்கள் எப்போதாவது அளிக்கும் அன்பளிப்பைக் கொண்டு நிவர்த்தி செய்யப்படும். மாணவர்களைக் காப்பாற்றுவது ஆசிரியருக்கு எந்த வகையான பொருளாதாரச் சிக்கலையும் ஏற்படுத்தவில்லை.ஏனெனில் மாணவர்கள் தங்களது உணவை அண்டை அயலார்களிடம் இரந்து தான் உண்ண வேண்டும் என்ற நியதி இருந்தது. அவர்களுடைய உடை மான் தோலால் ஆனதாக இருக்கும் அல்லது மரவுரியாக(மரப்பட்டையைச் சீர் செய்து ஆடை போல் அமைப்பது) இருக்கும். ஆசிரியர்களது பசுவை மாணவர்கள் பராமரிப்பார்கள். அது சுத்தமான , சத்தான பாலை ஏராளமாக அளிக்கும். எனவே எளிய உணவும் சுத்தமான பாலும் அவர்களது ஆரோக்கியத்தைப் பாதுகாத்து வந்தது. புல்லால் ஆன இடுப்புக்கச்சையை அணிந்தார்கள். தலையை ஜடாமுடி அலங்கரித்தது. 

-

கல்வியை முடித்த மாணவன் ஸ்நாதகன் என்று அழைக்கப்பட்டான். அறிவு என்னும் நீரில் வெற்றிகரமாக நீராடி முடித்தான் என்று பொருள்படும். அதையே இன்றையக் கல்வி முறையில் கூறுமிடத்து கல்லூரியிலிருந்து பட்டப்படிப்பை முடித்து வெளியேறுவது போலாகும். மாணவர்கள் கல்வி கற்று பட்டம் பெற்று ஆசிரியரிடமிருந்து விடைபெறும் சமயம் தங்களது நன்றியையும், மரியாதையுடன் வெளிப்படுத்தும் வகையில் ஆசிரியர்களுக்குப் பரிசுப் பொருள்களை அளிப்பார்கள். அப்போது பிரிவு உபசார விழா நடைபெறும். ஆசிரியர் மாணவர்களுக்கு இறுதி உரை அளிப்பார். தைத்திரீய உபநிடதம் வேதத்தின் ஒரு பகுதி. அதில் ஓர் ஆசிரியர் கீழ்கண்டவாறு பிரிவு உபசார விழாவில் உரை நிகழ்த்தியதாக வருகிறது. அந்த உரை மாணவர்களது கடமைகள், குறிக்கோள் ஆகியவற்றை பற்றியதாக இருக்கும். “உன்னுடைய சரியான செய்கையால் உனது நன்னடத்தை விளங்கட்டும். அதில் ஆன்மீக நூல்களைக் கற்பதும் ,கற்பிப்பதும் உள்ளடங்கும் . பேச்சு, செயல், எண்ணம் ஆகியவற்றில் உண்மை நிரம்பி இருக்க வேண்டும். எளிமையும், தன்னடக்கமும் பின்பற்றப்படவேண்டும். அன்றாட வாழ்க்கையில் ஒவ்வொரு செயலும் இதயபூர்வமான மகிழ்ச்சியுடன் பற்றற்ற மனத்துடனும் செய்யப்பட வெண்டும். உண்மையே பேசு, உன் கடமையைச் செய். ஆன்மீக நூல்களைக் கற்றுக் கொள்வதை நிராகரித்து விடாதே , சந்ததி என்ற நூலை அறுத்து விடாதே. உண்மையினின்றும் விலகி விடாதே. நன்மையைச் தரவல்ல பாதையை விட்டு அகன்று விடாதே. உயர்ந்த தன்மையை உடையவர்களை மதிப்பாயாக.உன்னுடைய தாய் உனது கடவுளாக இருக்கட்டும், உன்னுடைய தந்தையும் உனக்கு கடவுளாக இருக்கட்டும். உனது விருந்தாளியாக வந்திருப்பவரும் ஒரு கடவுளாக இருக்கட்டும். எப்போதும் குற்றமற்ற செயல்களை மட்டும் செய். பெரியவர்களிடம் எக்காலத்தும் உனது மரியாதையைக்காட்டு. எவருக்கு எதை அளித்தாலும் அன்போடும் மரியாதையோடும் அளிக்க வேண்டும். மனநிறைவுடனும், மகிழ்ச்சியோடும், பணிவும் கருணையும் கொண்டு அபரிமிதமாகத் தானம் அளிக்கப்படவேண்டும். எப்போதாவது உனக்கு நல்ல நடத்தை பற்றிய ஐயம் தோன்றினால் கபடமில்லாமல் சிறந்த நீதிமானாகவும், உண்மையின் பால் நாட்டமும் கொண்ட சீரிய ஆத்மாக்கள் வாழ்ந்து பழகிய நெறிகளை மேற்கொண்டு நடப்பாயாக. இவ்வாறாக எப்போதும் உன்னை நீ நடத்திச் செல்வாயாக. இது தான் தீர்ப்பு . இது தான தீர்ப்பு. இது தான் போதனை. இதுவே நீதி நூல்கள் இடும் கட்டளை. “,இவ்வாறு அந்த போதனை உள்ளது.



image89

பழைய காலத்தில் பெண் கல்வி

பழைய காலத்தில் பெண் கல்வி

  

8

-

பண்டைய காலத்தில் பெண்களும் பையன்களைப்போலவே தங்களுடைய ஆசிரியர்களது வீடுகளிலேயே தங்கி கல்வி கற்று வந்தனர். பிற்காலத்தில் சமூக சட்ட திட்டங்களின் கடுமை காரணமாகப் பெண்கள் வீட்டிலேயே தங்கி கல்வி பயின்றார்கள். அச்சமயங்களில் அப்பெண்களின் உறவினராக விளங்கிய ஆண்களால் கல்வி கற்பிக்கப்பட்டு வந்தனர்

-

மான் தோல் உடுப்பது, மரவுரி அணிவது, ஜடாமுடி தரிப்பது போன்றவை பெண்களைப் பொருத்த மட்டில் தடை செய்யப்பட்டிருந்தது. சாப்பாட்டிற்கு பிஷை எடுப்பது என்பது அவரவர்களின் வீட்டில் மட்டும் என்ற கட்டுப்பாடு இருந்தது. இருப்பினும் ஏறக்குறைய கி .மு ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் ஆண்களைப் போலவே கௌரவத்திலும், பதவியிலும் ஏராளமானப் பெண்மணிகள் கல்வி கற்று சிறந்த ஆசிரியர்களாகத்  திகழ்ந்தார்கள் .

-

வேத காலத்தில் வாழ்ந்த கல்வியில் சிறந்த பெண்மணிகளுள் வாசக்னுவின் மகளான கார்க்கியையும் , பத்யஸ்வதீ என்பவரையும் கூறலாம்.இரண்டாவதாகக் கூறப்பட்டவருக்கு கல்விக்கு அதிதேவதை என்ற பொருளை அளிக்கும் “வாச்” என்ற பட்டம் அளிக்கப்பட்டிருந்தது.  வேத காலத்தின் முற்பகுதியில் விஷ்வவாரா, கோஷா, அபாலா போன்ற பெண் ரிஷிகள் வாழ்ந்தார்கள் . வேத காலத்தில் வாழ்ந்த பெண்கள் பாட்டு, நடனம், இசைக்கருவிகளைப் பயன்படுத்துதல் , வண்ணம் பூசுதல் , தையல்,கவிதை எழுதுதல் தச்சு வேலை, மாலைகள் புனைதல் மற்றும் கவிதை, கலைகள் ஆகியவற்றில் சிறந்து விளங்கினார்கள். 

-

தற்காலத்தில் பழைய மரபு கடைபிடிக்கப்படுவது கிடையாது. மாணவர்கள் ஆசிரியர்கள் வீட்டில் தங்குவது, அங்கேயே கல்வி கற்பது போன்ற நிலை இல்லை. மான் தோல் அல்லது மரவுரி உடுத்துதல் , புல்லால் ஆன இடுப்புக்கச்சு அணிதல் , ஜடாமுடி தரித்தல் போன்ற வழக்கங்கள் கிடையாது. அண்டை அயல் வீடுகளுக்குச் சென்று பிஷை ஏற்கும் வழக்கமும் இல்லை. இந்தியாவில் இன்று ஏனைய மேல் நாடுகளில் காணப்படுவது போன்ற அதே கல்வி முறை காணப்படுகிறது. மற்ற நாடுகளைப் போன்றே ஆசிரியர்கள் பள்ளியிலும், கல்லூரிகளிலும் கற்பிப்பதற்கான ஊதியத்தைப் பெறுகின்றனர். 

-

1947-ஆம் ஆண்டு இந்தியா விடுதலை பெற்றது. அதற்கு முன் பிரிட்டிஷார் ஆண்ட இருநூறு ஆண்டுகள் தான் அந்தப் பழங்காலக் கல்வி முறைகளில் மாற்றம் ஏற்படக் காரணமாக இருந்தது. இக்காலத்தில் இந்துப் பெண்கள் மேற்கத்திய பாணியில் உள்ள பள்ளிகளிலும். கல்லூரிகளிலும் கல்வி பயில்கின்றனர்.சில கல்வி நிலையங்கள் ஆண், பெண் ஆகிய இருபாலரும் சேர்ந்து படிக்கும் வகையில் இருந்தன. ஆண்களைப் போலவே பெண்களும் மனித இனம் பற்றிய கல்வி ,அறிவியல் ,பொறியியல், மருத்துவம் , கலைகள், கைவினைகள் போன்ற கல்வியைக் கற்கிறார்கள்.ஆண்களோ, பெண்களோ வேதங்களைப் பயில்வதே கிடையாது.அந்தப் பழக்கம் நடைமுறையிலிருந்து அகன்று விட்டது. நாகரிகத்திற்குப் புறம்பாகிவிட்து.இருப்பினும் ஆண்டு முழுவதும் பல்வேறு வகையான மத சம்பந்தமான பண்டிகைகளைக் கோயில்களுக்கு சென்று முறைப்படி க் கொண்டாடுகிறார்கள். 

-

திருமண வாழ்வில் பெண்ணின் பங்கு

-

பண்டைய ஆரியர்களின் வாழ்க்கை நிலையின் இரண்டாவது கட்டம் கிருகஸ்தம். இந்த நிலை திருமணம் புரிந்துக் கொண்ட பின் துவங்குகிறது. மாணவன் வீடு திரும்பிய பிறகு ஆசிரியரின் அனுமதியுடன் தன்னுடைய ஜாதிப்பிரிவைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணை மணந்து கொள்வான். அப்பெண் அவனுடைய கோத்திரத்தினின்றும் வேறுபட்டிருப்பாள். நீதி நூல்கள் இடும் ஆணையின் படி திருமணத்திற்குப்பின் அவன் நடந்து கொள்வான். அதன் படி அவன் தினந்தோறும் மற்ற கோட்பாடுகளைப் பின்பற்றுவதோடு ”அக்னி ஹோத்திரம்” என்ற செயலைத் தினந்தோறும் செய்ய வேண்டும். அதன்படி நெருப்பானது கடவுளை விளக்குவதாக அமைகிறது.வேதங்களை ஒழுங்காக ப் படிக்க வேண்டும் . நேர்மையான வழியில் பொருளீட்ட வேண்டும். விருந்தோம்பல் பழக வேண்டும். குழந்தைகளைப் பேணிக்காக்க வேண்டும். ஏழைகளுக்கு இரங்கி தருமம் செய்ய வேண்டும்.மூத்தோர்களை மரியாதையோடு நடத்துவதோடு பெற்றோர்களையும் வீட்டில் வசிக்கும் உறவினர்களையும் போற்றி பாதுகாக்க வேண்டும்.

-

பண்டைய காலத்து நீதி நூல் வல்லுனரான மனுவின் கூற்றின்படி பெண்களைப் பாதுகாப்பது , கௌரவமாக நடத்துவது போன்றவை கிருஹஸ்தனின் கடமை. அவர்களுக்கு அவ்வப்போது விடுமுறை நாட்களிலும் பண்டிகையின்போதும் வெகுமதிகள் அளிக்க வேண்டும்.அவரது கூற்றின் படி எங்கு உறவினரான பெண்கள் வருத்தத்துடன் இருக்கிறார்களோ அந்தக் குடும்பம் முழுவதுமாக அழிந்து விடும்.ஆனால் அதே சமயம் எங்கு பெண்கள் மகிழ்ச்சியோடு வாழ்கிறார்களோ அந்தக் குடும்பம் செல்வச் செழிப்போடு விளங்கும். கணவனும் மனைவியும் நம்பிக்கைக்கு உகந்தவர்களாக இருத்தல் அவசியம் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.வீட்டில் மகிழ்ச்சியானச் சூழல் இருக்குமாறு பார்த்துக் கொள்வது அவர்களது கடமையாகும். 

-

எந்தக் குடும்பத்தில் மனைவியால் கணவன் மகிழ்ச்சியடையச் செய்யப்படுகிறானோ, அதே போன்று கணவனால் மனைவி மகிழ்ச்சியாக வைக்கப்படுகிறாளோ அந்தக் குடும்பத்தில் என்றும் மகிழ்ச்சிக்கு குறைவே இருக்காது என்று மனு கூறுகிறார். குழந்தைகள் நல்லமுறையில் வளரக்கூடிய சூழ்நிலையை அது உருவாக்கும். குழந்தைகளைச் சீரிய முறையில் வளர்ப்பதற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டது. மனைவியானவள் “அர்த்தாங்கினி” என்று அழைக்கப்பட்டாள். இலட்சிய மணவாழ்க்கையின்படி கணவனும் மனைவியும் ஓர் உடலின் இரு பிரிவுகளாக விளங்க வேண்டும். எனவே தான் அரை உடலை உடையவள் “ என்ற பொருளைத்தருகின்ற அர்த்தாங்கினி என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தினார்கள்.மனைவியை ஆன்மீக வாழ்க்கையின் பங்காளி என்ற அர்த்தத்தைக் கொடுக்கும் சகதர்மிணி என்றும் அழைத்தனர். கணவன் மனைவி ஆகிய இருவருமே ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்கு ஒருவருக்கு ஒருவர் உதவியாக இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. 


  

மனிதன் கடவுளை உணரவேண்டும் என்பதே ஆரியர்களின் வாழ்க்கை நியதியாக இருந்தது.அதை பெறுவதற்கு சமுதாயத்தை தயார்படுத்துவதே முன்னோர்களின் பணியாக இருந்தது.ஆரியர்களது சமூகத்தில் ஓர் உறுப்பினர் வாழ்க்கையின் எந்த நிலையில் இருந்தாலும் குறிக்கோள் கடவுளை உணர்தல் என்பது வலியுறுத்தப்படுகிறது. 

-

ஆண்கள் பலதார மணமுறையைப் பின்பற்றினர்.ஆண்,மனைவியை இழந்தால் மறுமணம் புரிந்து கொள்ளலாம்.ஆனால் ஒரு கைம்பெண் பிரம்மச்சரியத்தை மெற்கொண்டு ஒரு பெண் துறவியைப்போல் இருக்க வேண்டும். கன்னியான விதவையான பெண்களின் மறுமணம் பழைய வேத காலத்தில் வழக்கில் இருந்தது. ஆனால் பிற்காலத்தில் அது நிறுத்தப்பட்டு விட்டது. ஆணுக்கு ஒரு நீதியும் பெண்ணுக்கு ஒரு நீதியுமாக இருந்தது. ஏனெனில் அது ஆணாதிக்கம் மிகுந்த காலமாக இருந்தது.கணவனை இழந்த பெண் மறுமணம் புரிய அனுமதிக்கப்படவில்லை. திருமணம் என்பது மிகவும் புனிதமானதாக கருதப்பட்டது.

-

ஆங்கிலேயரது ஆட்சிக் காலத்திலேயே விதவைகள் மறுமணம் புரிந்து கொள்ளலாம் என்ற சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டது. 1820-1891-ல் வாழ்ந்த பேரறிஞரும் சமூக சீர்திருத்தவாதியுமான ஈஸ்வரசந்திர வித்யாசாகரால் அது சாத்தியமாயிற்று.விதவா விவாஹம்(விதவைகளின் மறுமணம்) விவாகரத்தின் மூலம் பிரிவு பெற்ற பெண்மணிகளின் நல்வாழ்விற்காக சட்டங்கள் கொண்டு வந்த போதிலும் அதனால் பயனடைந்தவர்கள் வெகு சிலரே, இந்துக்களின் பெரும்பாலானவர்கள் இதை முழுமையாக ஏற்று கொள்ள முன்வரவில்லை. பிற்காலத்தில் இந்த நிலமை வெகுவாக மாறி,தற்போது ஆண்களைப்போலவே பெண்களும் மறுமணம் புரிந்துகொள்கிறார்கள்

-

வனத்தில் சென்று வாழ்தல்

-

ஒரு கிருஹஸ்தன் தன்னுடைய சரீரத்தின் தோலில் சுருக்கமும் , தலை முடியில் நரையும் காணத் தொடங்கியதுமே அவன் வானப்பிரஸ்தம் என்ற மூன்றாவது வாழ்க்கை நிலைக்குத் தயாராகிவிட்டான் என்று மனுநீதி நூல் அறிவிக்கிறது. அந்த நிலை எய்திய உடன் அவன் தன் மனைவியைப் பிள்ளைகளிடம் ஒப்படைத்து விட்டோ அல்லது அவளையும் உடன் அழைத்துக் கொண்டோ காட்டிற்குச் சென்று விடுவான். அங்கு அவன் மிக எளிமையான வாழ்க்கையையே மேற்கொண்டான் மரப்பட்டையோ அல்லது மிருகங்களின் தோல் தான் உடை.பெரும்பாலும் காய்கறிகள் , பூக்கள் , பழங்கள் , கிழங்குகள் போன்றவற்றை சமைத்தோ சமைக்காமலோ உட்கொண்டார்கள் . தலை முடி வெட்டப்படாமல் நீண்டு தொங்கும், நீளமான தாடியும் இருந்தது. நகங்களையும் வெட்டாமல் இருந்தனர். கடினமான எளிய வாழ்க்கை வாழ்ந்து பிறவிப் பயனை எய்தவே விரும்பியிருந்தனர். இந்த வாழ்க்கையானது ஏறக்குறைய அடுத்த வாழ்க்கை நிலையான சந்நியாச வாழ்க்கையை மேற்கொள்ளத் தேவையான முன் தயாரிப்பாக இருந்தது. 

-

காலம் மாறி விட்டது. தற்போது இந்துக்கள் இந்தப் பழங்கால வாழ்க்கை நிலைகளைப் பின்பற்றுவது இல்லை. எனினும் முதுமை எய்தும் போது இவற்றை எண்ணிப் பார்க்கின்றனர். காட்டிற்குச் செல்லாவிடினும் தனிமையை நாடி ஆன்மீகப்பயிற்சி செய்யவே விழைகின்றனர்.முக்தி அல்லது வீடு பேற்றை அடைய வேண்டும் என்ற முயற்சியில் ஈடுபடுகிறார்கள். இந்த உலகை விட்டு நீங்கும் போது கௌரவமாகச் செல்ல வேண்டும் என்பதில் ஆர்வம் காட்டுகின்றனர்.இதற்காக பெரும்பாலான ஆண்களும் பெண்களும் வாராணசிக்கு யாத்திரை செல்கின்றனர்.சிலர் அங்கேயே இறுதி வரை தங்கி பிராத்தனையிலும் இறைவழிபாட்டிலும் ஈடுபடுகின்றனர். 

எழுபது வயதைக் கடந்தபின் ஒவ்வொரு இல்லறத்தானும் குடும்பத்தை துறந்து சந்நியாச வாழ்க்கையை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்ற நியதி பழைய காலத்தில் இருந்தது.

image90

சந்நியாசம்

சந்நியாசம்

  

-

பண்டைய இந்தியாவில் மக்களின் வாழ்க்கை நிலைகளுக்குச் சட்டம் வகுத்தவர்களுள் ஒருவர் பௌதாயனர்.அவர் வகுத்த கோட்பாட்டிற்கேற்ப கீழ் கண்டவர்கள் சந்நியாச வாழ்க்கையை மேற்கொள்ளலாம். 1.ஒரு மாணவன் தன்னுடைய கல்வியை முழுமையாகப் பெற்ற நிலையில் உலகைத் துறக்க வேண்டும் என்ற உள்ளுணர்வால் உந்தப்பட்டிருக்க வேண்டும். 2. சந்ததியற்ற குடும்பஸ்தனாயிருக்கலாம். 3.தாரத்தை இழந்தவனும் தகுதியானவனே. 4.வீடுவாசல் இல்லாத ஒரு நாடோடி,5.தவவாழ்க்கையில் காலத்தை கடத்தும் ஒரு தவசி. இவர்களைக் தவிர 6. எழுபது வயதைக் கடந்தவனும் 7.குழந்தைகள் பெரியவர்களாகி வாழ்க்கையில் நல்ல நிலைக்கு எய்திய நிலையில் உள்ளவனும் உலகைத்துறந்து சந்நியாசி ஆகத்தகுதியானவர்கள். 

-

முற்காலத்தில் சிலவகை துறவிகள் ஒழுங்காகத் தலையை மழித்துக் கொண்டான். நகத்தை வெட்டிக் கொண்டான்.சிலர் முடியை வெட்டுவதில்லை. அதிகபட்சமாக ஏழு வீடுகளில் உணவை பிச்சை எடுப்பதன் மூலம் கிடைப்பதைக்கொண்டு உடம்பை வளர்த்து வந்தான். ஒரு மரத்தின் அடியிலோ அல்லது ஒரு கோயிலிலோ அல்லது பாழடைந்த வீட்டிலோ இரவு நேரத்தைக் கழித்தான். கையில் ஒரு தடி , பிச்சை எடுக்க ஒரு பாத்திரம் (ஓடு) , தண்ணீருக்கு ஒரு பானை ஆகியவற்றோடு ஓரிடத்திலிருந்து மற்றோர் இடத்திற்கு நிரந்தரமாக அலைந்து கொண்டிருந்தான்.

-

துறவி குடும்பஸ்தனைப் போன்று வெண்மையான ஆடைகளை உடுத்த மாட்டான். ஒவ்வோர் இடத்திலும் ஒரு சில நாட்கள் மட்டுமே தங்கினான். மற்ற நிலைகளை மேற்கொண்டவர்களைப் போலல்லாமல் துறவிகள் அக்னிஹோத்திரம்(அதாவது தங்களுக்கான உணவை சமைக்க நெருப்பு மூட்டுவதில்லை) செய்வதிலிருந்து விலக்களிக்கப்பட்டிருந்தார்கள். ஆனாலும் ஒழுங்காக வேதங்களை ப் படிப்பது வற்புறுத்தப்பட்டது. 

-

துறவிகள் வாழ்க்கையின் இலட்சியத்தின் படி அவர்கள் உலகம் முழுவதிற்கும் பொதுவானவர்கள். அதன் விளைவுதான் தன் சொந்தக் குடும்பத்தின் பால் உள்ள பாசத்தையும் பற்றையும் விட்டு விடுவது, அஹிம்சை, உண்மையாக இருத்தல் , பிறர் பொருளைக் கவராமல் இருத்தல் , மதுபானம் போன்றவற்றை விலக்குதல் , கோபம் கொள்ளாதிருத்தல் ஆகிய சபதங்களை மேற்கொண்டான். தன்னுடைய ஆன்மீக குருவிற்குக் கீழ்ப்படிந்து நடந்தான். கோபத்தை விட்டான். எண்ணத்தில் நினைவில் , செயல்பாட்டில் துடுக்குத் தனத்தைத் தவிர்த்தான். புனிதத்தையும் சுத்தத்தையும் உணவில் கடைபிடித்தான். அவன் தன்னையே ஒளி பொருந்திய ஆன்மாவாக எண்ணிக் கொள்ளும் படி கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டான். தன்னைச் சாதாரண ஓர் உயிரினமாகக் கருதவில்லை. அந்த பிரம்மனை உணர்ந்து கடவுளைக் கண்டவனாக இருப்பதே வாழ்க்கையின் இலட்சியம் எனக் கொண்டான்., 

-

இன்றைய இந்துத் துறவிகள் ஏறக்குறைய பழைய சந்நியாசிகளின் வாழ்க்கை முறைகளையே பின்பற்றுகின்றனர்.சுமார் 2500ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கௌதம புத்தர் துறவிகளுக்கான ஒரு சங்கத்தை முதன் முதலாக நிறுவினார். பின்னர் இந்து மதத் துறவிகள் அதைத் தழுவி தங்களது மடங்களையும் நிறுவிக் கொண்டனர்.எட்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த மிகப்பெரிய , துறவியும் தத்துவ ஞானியுமான ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் தசநாமி தீர்த்தர், ஆசிரமம், வனம், ஆரண்யம், கிரி, பர்வதம், சாகரம், புரி, பாரதி மற்றும் சரஸ்வதி என்ற பத்து பெயர்களை கொண்டது) என்ற துறவிப் பரம்பரையைத் தோற்றுவித்தார். இது புத்த மதத் துறவிகளின் கூட்டமைப்பைப் போல் சிறப்பான முறையில் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட ஸ்தாபனமாக இருக்கவில்லை. இருப்பினும் இந்து மதத்தைப் பொருத்தமட்டில் அது கடந்த கால நூற்றாண்டுகளில் பல அரியப் பெரிய செயல்களைச் செய்து உதவியுள்ளது. பண்டைய இந்திய ஆசாரத்தின படி புனித நூல்களைப் படிப்பது , போதிப்பது போன்றவற்றுடன் தனி ஓர் ஆத்மாவின் எழுச்சிக்குப் பாடுபட வேண்டும் என்று வற்புறுத்தியது.

-

இருபதாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் சுவாமி விவேகானந்தர் துறவிகளுக்கான ஓர் இயக்கத்தைத் தொடங்கினார். அது ”ராமகிருஷ்ணமிஷன் ” என்று மிகவும் புகழ் பெற்று விளங்குகிறது. இந்த இயக்கமானது துறவிகளாகச் சேர விரும்புபவர்களைப் புனித நூல்களைப் படிக்கவும், ஆன்மீக சாதனைகள் பழகவும் ஊக்கிவிப்பதோடு பலவிதமான சமூகத் தொண்டுகளையும் செய்ய வழிகாட்டுகிறது. மனித நேயத்தை வளர்க்க அரும்பாடு படுகிறது.ஜீவ சேவையே சிவ சேவை என்று கூறுவதோடு சொந்த ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்கும் அரும்பாடுபடவேண்டும் என்ற குறிக்கோளை உடையது. இன்றைய இந்தியாவில் மிகப்பெரியதும் ஒழுங்காக வடிவமைக்கப்பட்டதுமான ஓர் இயக்கமாக விளங்குவது ராமகிருஷ்ணமிஷன்.இது தன்னிச்சையாக விளங்கவல்ல ஒரு நிறுவனம். இருப்பினும் சங்கரரது பரம்பரையைச் சார்ந்தது. இந்த மடத்தின துறவிகள் தசநாமி என்ற வகுப்பைச் சேர்ந்த புரி என்ற பிரிவினராவார்கள். பண்டைய மதங்களைப் போலவே இன்றைய இந்து மதத்திலும் பல்வேறு பாகுபாடுகளும், பிரிவுகளும் உள்ளன. பெரும்பான்மையான பிரிவினர்கள் தங்களுடைய துறவு வாழ்க்கைக்கு வேத கால துறவிகளின் வாழ்க்கை முறைகளையே பின்பற்றுகின்றனர். 



image91

சம்ஸ்காரம்

சம்ஸ்காரம்

  10


இந்து மதம் என்பது வாழும் வழிமுறைகளைக் குறிக்கிறது என்று பல்வேறு அறிஞர்கள் கூறியுள்ளனர். ஒர் இந்துவின் வாழ்க்கையில் நடக்கும் ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சிக்கும் மத சம்பந்தமான ஒழுங்கு முறைகள் விதிக்கப்பட்டுள்ளன. அவ்வாறு புனிதப் படுத்தும் செயலை வடமொழியில் சம்ஸ்காரம்” என்பர். மண வாழ்க்கை பற்றிய பத்து சமஸ்காரங்களாவன.1-திருமணம்2- திருமணச்சடங்குகள் முழுமையடைதல்..3- கருவுற்ற பெண்களின் உடல் நலத்திற்காக இறைவனைவழிபடுதல்.4-குழந்தை பிறப்பது 5- குழந்தைக்கு பெயர் சூட்டும் விழா.6-அன்னப்பிரசனம் செய்தல் (குழந்தைக்கு முதன் முதலாகச் சோறு கொடுத்தல்) 7- முதன் முதலாக குழந்தைக்கு முடியிறக்குதல் 8-அஷராப்பியாசம்(எழுத கற்பித்தல்) 9- உபநயனம் செய்வித்தல்.10- மாணவன் ஆசிரியர் வீட்டில் தங்கிக் கல்வி கற்று முடித்தவுடன் வீடு திரும்புதல். மேலே கூறப்பட்ட ஒவ்வொரு செயலுக்கும் சிறப்பான பூஜை, வழிபாடு ஆகியவை நிகழ்த்தப்படும். 

-

வேத காலத்தில் மூன்று உயர் ஜாதியினரும்(பிராமண,சத்திரிய,வைசிய) பிள்ளைகளுக்குப் பருவம் எய்துவதற்கு முன் உபநயனம் என்னும் பூணூல் மாட்டும் சடங்கைச் செய்து விடுவார்கள்.புல்,நார்,அல்லது நூலால் செய்யப்பட்ட பூணூலை எப்போதும் அணிந்து கொண்டிருக்க வேண்டும். வேத காலத்தில் படிப்பு முடிந்து வீடு திரும்பும் மாணவனுக்குப் பல்வேறு சடங்குகள் செய்து வரவேற்றனர். காலப் போக்கில் அனைத்தும் மாறிவிட்டன. இந்தியாவின் கல்வி முறை மேற்கத்திய நாடுகளின் பாணியில் மாற்றப்பட்டுவிட்டது. 

-

மேலே கூறப்பட்ட சடங்கு முறைகளைத்தவிர (1) மரணம் அடைந்தவர்களுக்கு நடத்தப்படும் ஈமச்சடங்குகள்.(2) மரணமடைந்தவரின் நினைவாக சிரார்த்தம்(திவசம்) செய்தல்.(3) புது மனை கட்டுவதற்கான விதிமுறைகள்.(4) புதுமனைப் புகுவிழா சடங்குகள்.(5) ஆன்மீக வாழ்க்கையை மேற்கொள்வது பற்றிய சடங்குகள் மற்றும்(6) பெண்கள் பருவம் அடைந்ததும் செய்யப்படும் மஞ்சள் நீராட்டு விழா. தற்காலத்தில் இந்துக்களின் வாழ்க்கை முறைகளில் பல்வேறு மாற்றங்கள் ஏற்பட்டு விட்டன.எனவே மேலே கூறப்பட்ட சமஸ்காரங்கள் அனைத்தும் முழுமையாகப் பின்பற்றப்படுவதில்லை. சில சூழ்நிலைகள் காரணமாக அந்தக் குறைபாடுகள் மன்னிக்கப்படுகின்றன. வெளிநாட்டிலோ அல்லது அவர்கள் வசிக்கும் பகுதியிலோ மதச் சடங்குகளைச் செய்ய வசதி இல்லாது இருப்பின் அவற்றைச் செய்யாமல் விட்டு விடலாம் என்று இந்து மதம் அனுமதியளிக்கிறது.

-

மேலை நாட்டினரைக் காட்டிலும் இந்து சமூகக்குடும்பம் மிகவும் நெருக்கமான  உறவு முறையுடனும் காணப்படுகிறது. திருமணமானதும் பெண்கள் தங்கள் கணவனுடன் வசிப்பதற்காக ” புகுந்த வீட்டிற்கு செல்வார்கள். குடும்ப கௌரவத்தை க் காப்பது என்பதே குடும்பத்தைச் சார்ந்த அங்கத்தினர்களின் தலையாயக் கடமையாகக் கருதப்பட்டது.ஓர் இந்துக் குடும்பத்தின் கௌரவமானது அக்குடும்பத்தின் செல்வ நிலையால் அல்லாது அக்குடும்ப அங்கத்தினர்களின் சீரய நடத்தை , பண்பாடு ஆகியவற்றால் தீர்மானிக்கப்பட்டது. எனவே குடும்ப கௌரவத்தைக் காப்பது என்பது அக்குடும்பத்தைச் சார்ந்த ஒவ்வோர் அங்கத்தினருக்கும் கடமையாகும். திருமணம் போன்ற முக்கியமானச் சடங்குகள் குடும்பத்தினர் அனைவருக்கும் ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில் அமைகிறது. 

-

திருமணம் என்பது இந்து மதத்தைப் பொருத்தமட்டில் ஒரு கணவனுக்கும் மனைவிக்கும் இடையே உள்ள உறவு மட்டும் என்றில்லாமல் இரண்டுபக்கக் குடும்பம் முழுவதிலும் உள்ள அங்கத்தினர் அனைவருடனும் கொள்ளும் முடிவற்ற ஒரு பிணைப்பாக உள்ளது. எனவே இந்துத்திருமணம் என்பது இரண்டு பேர்களுக்கு இடையே மட்டும் நடைபெறும் நிகழ்ச்சி அல்ல, இரண்டு குடும்பங்களுக்கு இடையே ஏற்படுத்தப்படும் உறவு முறை. 

-

பொதுவாக இந்துத் திருமணங்கள் பெற்றோர்களால் அல்லது காப்பாளர்களால் நிச்சயிக்கப்படுகிறது. சில சமயம் பெண்ணோ அல்லது பையனோ தாங்களாகவே தங்களுடைய வாழ்க்கைத் துணைவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்வார்கள். அதற்கும் பெற்றோர்களது சம்மதம் பெற்றாக வேண்டும். இல்லாவிடில் இரு தரப்பினருக்கும் மன வருத்தம் ஏற்படலாம். அனுபவம் காரணமாகப் பெற்றோர்கள் தங்களது மகனுக்கோ அல்லது மகளுக்கோ தகுந்த வரனைத் தேர்ந்தெடுப்பார்கள். வரப்போகும் மாப்பிளை அல்லது மருமகளைப் பற்றிய அனைத்து விஷயங்கயையும் நன்கு விசாரித்துத்தான் தேர்ந்தெடுப்பார்கள். திருமணம் பற்றிய பேச்சுவார்த்தை நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் சமயத்தில் மணப்பெண்ணையும் , மணமகனையும் ஒருமுறை அல்லது இரண்டு முறை பெரியவர்கள் முன்னிலையில் சந்திக்கும் வாய்ப்பை அளிப்பார்கள். அவர்கள இருவருக்கும் ஒருவரை ஒருவர் பிடித்திருக்கிறது என்பதை அறிந்துக்கொண்டால், உடனே திருமணத்தை நிச்சயம் செய்து விடுவார்கள். இது பெற்றோர் அல்லது காப்பாளர்களால் செய்யப்படும். 

-

திருமணத்திற்கு முன்பே பையனும் பெண்ணும் உடலுறவு வைத்துக் கொள்வது அனுமதிக்கப்படமாட்டாது. மேலை நாடுகளைப் போன்ற அந்தப் பழக்கம் இந்துக்களிடையே கிடையாது. பெரும்பாலும் பெற்றோர்களால் அல்லது காப்பாளர்களால் நிச்சயிக்கப்படும் திருமணங்கள் ஒருவரையொருவர் விரும்பிக் காதலித்து செய்து கொள்ளும் திருமணங்களை விட நிலைத்து நிற்கும். 


  

பண்டைய காலத்தில் ஆரியர்களது சமூகத்தில் எட்டு வகையான திருமணங்கள் நடைபெற்றதாக அறிகிறோம். 1. பிரம்ம விவாகம்- வேதங்களை நன்கு கற்றுணர்ந்தவனும் சீரிய பண்புடையவனுமான ஒரு மணமகனைத் தேர்ந்தெடுத்து தனது மகளை மிகவும் விலையுயர்ந்த ஆடைஆபரணங்களால் அலங்கரித்து அவனுக்கு மண முடித்து வைப்பது பிரம்ம விவாகம். அத்தோடு தேனைக் கொண்டு தயாரிக்கப்படும் ஒரு வகைப் பானத்தை மாப்பிளைக்கு அளித்து மணப்பெண்ணின் தகப்பனார் கௌரவிப்பது வழக்கம்.

-

2-தைவ விவாகம்- தனக்குத் தேவையான ஏதாவது ஒரு முக்கியமான சடங்கைத் திருப்தியான முறையில் செய்து முடித்துத் தரும் பூசாரிக்குத் தனது மகளை விலையுயர்ந்த அணிகலன்களால் அலங்கரித்துத் திருமணம் செய்து வைப்பது தைவ விவாகம் எனப்பட்டது. இது நடப்பது வெகு அபூர்வமே. 

-

3.ஆர்ஷ விவாகம் மணமகனிடமிருந்து பால் கொடுக்கும் பசுக்களையும் வலுவானக் காளைகளையும் பெண்ணின் தகப்பனார் சீதனமாகப்பெற்றுக்கொண்டு செய்விப்பது ஆர்ஷவிவாகமாகும். இவ்வாறு பெற்றுக் கொள்வது வரதட்சணை அல்ல-என்று புனிதமான சட்ட நூல்கள் கூறுவதுடன் அவ்வாறு அளிப்பது ஒரு வகையில் பெண்ணின் தகப்பனாருக்கு செய்யம் மரியாதை என்று கூறுகிறது. 

-

4.பிராஜாபத்ய விவாகம்- நீவீர் இருவரும் ஒற்றுமையாகக் கடமையைச் செய்வீர்களாக! என்ற ஆசியுடன் பெண்ணின் தகப்பனார் மாப்பிள்ளையிடம் ஒப்படைப்பது ப்ராஜாபத்ய விவாகம். மணமகனுக்கு பாரம்பரிய வழக்கப்படி தேனைக் கொண்டு தயாரிக்கப்படும் பானத்தை அளித்தும் கௌரவிப்பார்கள்.

-

5.காந்தர்வ விவாகம்- பெற்றோர்களுக்கும் காப்பாளர்களுக்கும் தெரியாமல் மணமகனும்,மணமகளும் ரகசியமாக மணந்து கொள்வது காந்தர்வ விவாகமாகும்.

-

6.ஆசுர விவாகம்-மணமகன் தன்னால் எந்த அளவுக்கு முடியுமோ அந்த அளவிற்குப் பொருளை மணமகளுக்கும் அவளது உறவினர்களுக்கும் அளித்த பிறகு மணப்பெண்ணை மனைவியாக அடைவது ஆசுர விவாகம்.

-

7. ராட்சஸ விவாகம்- ஒரு பெண்ணை அவளது குடும்பத்தினரிடமிருந்து பலவந்தமாகத் துக்கிச் சென்று அவளைத் தன்னை மணந்து கொள்ளுமாறு சம்மதிக்கச்செய்வது ராட்சஸ விவாகமாகும்.

-

8-பைஷாச விவாகம்- ஒரு பெண் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் போதோ அல்லது குடிபோதையில் இருக்கும் போதோ அவளது கற்பைச் சூறையாடிய பின் அவளை மணப்பது பைஷாச விவாகமாகும். 

-

மேலே கூறப்பட்ட எட்டு வகையான திருமணங்களுக்குள் பிராம்ம விவாகமே மேலானதாகக் கருதப்படுகிறது. மனுவும் கூட ஆசுர விவாகத்திற்கும் பைஷாச விவாகத்திற்கும் தடைவிதித்துள்ளார்.காந்தர்வ மணத்திலும் , ராட்சஸ விவாகத்திலும் காமத்தின் உத்வேகம் இருப்பதால் அவைக் கீழ் தரமாகவேக் கருதப்பட்டன.ஷத்திரியர்கள் மட்டுமே காந்தர்வ விவாகம் மற்றும் ராட்சஸ விவாகம் செய்து கொள்ள அனுமதிக்கப்பட்டனர். 

-

மனு வசித்த காலத்தில் ஷத்திரியர்களே அரசர்களாகவோ அல்லது போர் வீரர்களாகவோ இருந்தார்கள். எனவே ராட்சஸ விவாகம் செய்து கொள்வது அவர்கள் வீரத்தைக்காட்டும் செயலாக இருந்தது. ஒருப் பெண்ணைக் கைபற்றுவதற்காக அவளுடைய உறவினர்களிடம் போராட நேரிட்டது.. தனக்குப் பிடித்த ஒரு பெண்ணை அடைய அவர்கள் தங்களது உயிரையே பணயம் வைக்க வேண்டியிருந்தது. மற்றப் பிரிவினரைக் காட்டிலும் ஷத்திரியர்களே இவ்வகையான மணத்ததை மெற்கொண்டனர். அரசர்கள் சமூகநீதியின் காவலர்கள். எனவே மனு குறைவான எதிர்ப்புகள் இருக்கும் வழியையே ஆதரித்தனர்.ஷத்திரிய வகுப்பைச் சேர்ந்த அரசர்களை அவர் பகைத்துக் கொள்ள விரும்பவில்லை. இந்துமதத்தின் புனித நூல்களின் படியும் , முனிவர்களின் கூற்றுப்படியும் வரதட்சனை கொடுப்பதும் வாங்குவதும் தவறு. 


  

ஓர் இந்துத் திருமணத்தில் இருக்க வேண்டிய ஐந்து முக்கியச் சடங்குகள்.

-

1.வாக்தானம்- மணமகன், மணமகள் ஆகியவர்களின் பெற்றோர்கள் அல்லது காப்பாளர் திருமணம் நிச்சயம் செய்வதற்கு முன் ஒருவர் மற்றொருவருடன் செய்து கொள்ளும் ஒப்பந்தம்(நிச்சயதார்த்தம்)

-

.2.கன்யா ஸம்ப்ரதானம்- பெண்ணின் தகப்பனாராலோ அல்லது அவர்களின் காப்பாளர்களாலோ பெண்ணை மணமகனுக்கு அளிப்பது.(திருமண நிகழ்வு)

-

3. வரணம்- மணமகனையும் மணமகளையும் உறவினர்கள் வரவேற்பது.(புகுந்தவீடு செல்லுதல்)

-

4. பாணிக்கிரஹணம்-மணமகனும் மணமகளும் சடங்குகளின் மூலம் ஒருவரது கையை மற்றவர் கைபிடிப்பது

-

5.சப்தபதி- மணமகளும், மணமகனும் ஏழு அடிகள் வைக்கும் சடங்கு .மணமகனுக்கும் மணமகளுக்கும் திருமணம் நடப்பது என்பது ஒரு விரிவான மதச்சடங்கு. 

-

உண்ணாநோன்பு, பிரார்த்தனை, வழிபாடு மற்றும் பல கொண்டாட்டங்கள் அடங்கியதே மணவிழா. மாலை மற்றும் மோதிரம் மாற்றிக் கொள்வதும் கூட இந்துத் திருமணத்தில் ஒரு சடங்காகும். 

-

வாக்தானத்தில் தொடங்கும் திருமணச்சடங்குகள் சப்தபதியுடன் முடிவடையும். பொதுவாக திருமணம் மணப்பெண்ணின் வீட்டில் தான் நடைபெறும்.இத்தகைய சடங்குகளின் போது இரு தரப்பினரும் உறவினர்களையும் . நண்பர்களையும் அழைத்து நல்ல முறையில் சுவையான விருந்தளிப்பார்கள். விருந்திற்கு வரும் உறவினர்களும்,நண்பர்களும் மணப்பெண்ணிற்கு பல வகையான இனிப்புகளை அளிப்பார்கள். சிலர் பரிசளிப்பார்கள்

-

பண்டைய புனித நூல்களும், சட்ட புத்தகங்களும் இந்து மதப்படி மணமகன் , மணமகள் ஆகியோர் திருமணம்புரிந்து கொள்ள வேண்டிய வயதைப்பற்றிக் கூறியுள்ளனர். சில நூல்களின் கூற்றுப் படி மணப்பெண்ணின் வயதைப்போல் மணமகனின் வயது இருமடங்காக இருக்க வேண்டும். மற்றொரு நூலின் படி மணமகனின் வயது இருபத்தைந்தாகவும் மணமகளின் வயது பதினாறாகவும் இருத்தல் வேண்டும். மணமகனின் வயது இருபத்தொன்றுக்குக் குறையக்கூடாது என்று நூல்கள் கூறுகின்றன. 

-

இன்றைய இந்துக்கள் பழங்கால நூல்களின் படி நடப்பதில்லை. நகரத்தில் வாழும் இளைஞர்கள் தற்காலத்தில் 25 வயதிலிருந்து 30 வயதிற்குள் திருமணம் புரிந்து கொள்கிறார்கள். அதுவும் தனது இல்வாழ்க்கைக்குப் போதுமான அளவு பண வசதி வரும் வரை விவாகம் செய்து கொள்வதைத் தவிர்த்து விடுகிறார்கள் ஒருவன் தனது ஜாதியைச் சேர்ந்த பெண்ணையே மணப்பான்.ஆனால் அவளுடைய கோத்திரம் மட்டும் வேறானதாகத்தான் இருக்கும்.ஒரே கோத்திரத்தில் திருமணம்புரிந்தால் உடல் குறைபாடுள்ள குழந்தை பிறக்க வாய்ப்புள்ளது. தன்னை விட வயதில் சிறிய பெண்ணை மணப்பதற்கே முதலிடம் அளிப்பார்கள். அத்தோடு மணமகளின் கல்வி, குடும்ப கலாச்சாரம், நிதி வசதி ஆகியவை தனக்கு சமமாக இருக்குமாறு பார்த்துக் கொள்வார்கள். மாறாக கிராமப் பகுதிகளில் வாழும் குடியானவர்களும், நிலக்கிழார்களும் இன்னும் சிறு வயதிலேயே திருமணம் புரிகிறார்கள். 

-

சிறுவயதில் திருமணம்புரியும் பழக்கம் முற்காலத்தில் இல்லை.அது மூன்று, நான்கு தலைமுறைகளுக்கு முன்னால் ஏற்பட்டதாகும்.பெண்களும், பையன்களும் பருவம் அடைவதற்கு முன்னதாகவே அவர்களது விவாகத்தைப் பெரியவர்கள் நிச்சயித்து முடித்து விடுவார்கள். இத்தகைய தம்பதிகள் பருவமடைந்ததும் சிலச் சடங்களைச் செய்து மணவிழாவினை நிறைவு செய்வார்கள். இத்தகைய திருமணங்கள் தற்போது தடை செய்யப்பட்டு விட்டது.1929-ஆம் ஆண்டில் கொண்டு வரப்பட்ட ”சாரதா” சட்டப்படி பெண்களுக்கு 14 ஆண்டு முடிவதற்குள் திருமணம் செய்யக்கூடாது.1955-ஆம் ஆண்டு வந்த இந்து திருமணச்சட்டப்படி பெண்களின் வயதுகுறைந்த பட்சம் 15 ஆகவும் ஆண்களின் வயது 18 ஆகவும் இருக்க வேண்டும். இந்து திருமணங்களின் சில முக்கியச் சடங்குகள் நாடு முழுவதும் பொதுவாக இருந்த போதிலும் வேறு பல சடங்குகள் இடத்திற்கு இடம் மாறுபட்டிருக்கிறது. இத்தகைய வேறுபாடுகள் மக்கள் வசிக்கும் பகுதிகளில் கடைபிடிக்கப்படும் பழக்க வழக்கங்களை ஒட்டி இருக்கலாம் அல்லது குடும்பத்தின் பாரம்பரிய வழக்கத்திற்காகவும் இருக்கலாம். 

-

வேத காலத்தில் சிறுவயதில் கணவனை இழந்த விதவைகளுக்கு மறுமணம் செய்து வைப்பதற்குச்சில வாய்ப்புகள் இருந்தன.ஆனால் விவாகரத்து பெற்ற பெண்ணின் மறுமணத்திற்கு எந்த வித ஆதரவும் தரப்படவில்லை. இந்துக்களின் திருமணம் என்பது அவர்கள் வாழ்நாள் முழுவதற்குமான ஓர் கட்டுப்பாடான ஒப்பந்தம். அது என்றென்றும் ஒற்றுமையாகச் சேர்ந்து வாழ்வதற்கே தவிர பிரிவதற்காக அல்ல. திருமணவாழ்க்கையின் அஸ்திவாரம் கற்பு, பரஸ்பர நம்பிக்கை, கணவன் மனைவி இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் ஏமாற்றாமல் இருத்தல் போன்றவையாகும்.

-

1955-ஆம் ஆண்டின் திருமணச்சட்டப்படி விவாகரத்து செய்து கொள்வது பார்லிமெண்டாரால் அங்கீகாரம் அளிக்கப்பட்டது.விவாகரத்து பெற்ற பெண் வேறு ஒருவரை திருமணம் புரிந்துகொள்ளலாம் 1873-ஆம் ஆண்டில் வந்த கௌர் சட்டம்111-ல் கலப்புத் திருமணத்திற்கு வழி செய்திருக்கிறது. கலப்பு திருமணத்திற்கான எல்லாவிதமான தடங்கல்களையும் 1949-ல் வந்த Hindu marriage validating act நீக்கி விட்டது.


  

இந்து மதத்தில் ஒரு தாயின் இடம் மிகவும் உயர்வானது. குழந்தைகளால் பூஜிக்கப்படுபவள்.குழந்தைகளின் அன்புக்குப் பாத்திரமானவள். தூய்மையே வடிவானவள் என்று குழந்தைகளால் எண்ணப்படுபவள். இந்து மதப் பாரம்பரியக் கதைகளிலும் வரலாற்றிலும் கற்பு நெறியோடு வாழ்ந்த தூய்மையானப் பெண்களையே காணலாம். பெண்கள் தங்களது கற்புக்கு பங்கம் ஏற்படும் என்று அறிந்தால் உடனே விஷம் குடித்தோ அல்லது நெருப்பில் குதித்தோ தங்களது வாழ்க்கையை முடித்துக் கொள்வார்கள். அந்த அளவிற்கு உடல் தூய்மையையும் , கற்பையும் போற்றிப் பாதுகாத்து வந்தனர். 

-

ஒரு பெண் கணவனை இழக்க நேரிட்டால் அவளது கணவனின் வீட்டைச் சேர்ந்தவர்களோ அல்லது அவளது சொந்தக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களோ அவளையும், அவளது குழந்தைகளையும் பாதுகாக்க முன்வருவார்கள். அவளை நிராதரவாகவோ அனாதையாகவோ யாரும் விட்டு விடுவதில்லை. 

image92

இந்துக்களின் ஈமச்சடங்குகள்.

இந்துக்களின் ஈமச்சடங்குகள்.

  

11

-

பொதுவாக இந்துக்கள் இறந்து போனவர்களின் உடலை எரித்து விடுவார்கள். இறந்து போனவரின் உடலைக் குளிப்பாட்டி புதிய உடைகளை அணிவிப்பார்கள். சந்தனத்தைக் குழைத்துப் பூசுவார்கள். பின்னர் உடலை மாலைகளாலும் மலர்களாலும் அலங்கரிப்பார்கள். சிறிதளவில் தங்கத் தூளை தலையில் பல பகுதிகளிலும் முகத்திலும் தூவுவார்கள். அதன் பிறகு அதனைத் தூய்மைப்படுத்தவல்ல மந்திரங்களைச் சொல்வார்கள். சில வழிபாடுகளும் நடக்கும் அதைத் தொடர்ந்து அந்த உடலைச் சிதையின் மீது தெற்குப்பக்கமாகவோ அல்லது வடக்குப்பக்கமாகவோ வைப்பார்கள். நெருங்கிய உறவினரோ அல்லது மூத்த மகனோ நெருப்பை எடுத்துக் கொண்டு அவரது ஆன்மா சாந்தி அடைவதற்காகச்சில மந்திரங்களை உச்சரித்தபடி சுற்றி வருவார்கள். பின்னர் அந்த நெருப்பினால் முதலில் அந்த உடலின் வாயில் வைத்து விட்டு உடலின் மற்ற பாகங்களிலும் வைப்பர். 

-

தற்காலத்தில் பெரிய நகரங்களில் மின்சார எரியூட்டியின் மூலம் சடலத்தை எரித்து விடுகிறார்கள். மேலை நாட்டில் வசிக்கும் இந்துக்களும் இதே வழக்கத்தையே பின்பற்றுகின்றனர். அந்த உடல் எரிந்தபின் உள்ள சாம்பலை ச் சேகரித்து புனிதமான ஆறுகளிலோ அல்லது கடலிலோ கரைத்து விடுவார்கள். புனிதமான நதிகள் அனைத்துமே கடலில் கலந்து விடுவதால் கடல் மிகவும் புனிதமானதாகக் கருதப்படுகிறது. 

-

இந்து மதத்தில் முனிவர்களையும் துறவிகளையும் எரிப்பதில்லை. அவர்களது உடலைப் புதைப்பார்கள் அல்லது தண்ணீரில் மூழ்கடித்து விடுவார்கள். தண்ணீரில் போடுவதற்கு முன் அந்த உடலை நீளமான அகன்ற பாறையில் ஜாக்கிரதையாகக் கட்டி எடுத்துச் சென்று ஆற்றின் நடுப்பகுதிக்கு வந்தவுடன் மந்திரங்களைச் சொல்லியபடி நீருக்குள் அமிழ்த்தி விடுவார்கள். இந்து மதத்தினர் இறந்தவர்களின் உடலுக்கு எவ்வளவு சீக்கிரம் முடியுமோ அவ்வளவு விரைவாக ஈமச்சடங்குகளைச் செய்து முடித்து விடுவார்கள். உடலை விட்டுப்பிரிந்த ஆன்மாவிற்கு விரைவாக விடுதலை அளிப்பதே அதன் நோக்கம். .

-

,இன்றைய இந்து சமூகம் -குடும்பத்தின் அமைப்பு.-வேத காலத்தில் இருந்த சமூக அமைப்பிலிருந்து தற்கால இந்து சமூகம் மிகவும் மாறுபட்டு இருக்கிறது. இருப்பினும் சில பழைய பழக்க வழக்கங்கள் அப்படியே கடைபிடிக்கப் படுகின்றன. ஒரு சிலவற்றை கொஞ்சம் மாற்றி அமைத்து ப்பின்பற்றுகின்றனர். வேத காலத்தில் தங்களது முன்னோர்கள் கடைபிடித்து வந்த நான்கு வாழ்க்கை நிலைகளை அனுசரிப்பதில்லை. மாணவனாக இருந்து கல்வி பயின்ற பின் ஒரு சிலரைத்தவிர மற்றவர்கள் அனைவரும் திருமணம் புரிந்து கொண்டு குடும்ப வாழ்க்கையில் ஈடுபடுகின்றனர். இறக்கும் வரை குடும்பஸ்தர்களாகவே இருக்கிறார்கள். இடையே குடும்பத்தை விட்டு விட்டு தவ வாழ்க்கையையும் மேற்கொள்வது கிடையாது, துறவியாகவும் ஆக ஆசைப்படுவதில்லை.ஏறக்குறைய தொண்ணுாறு சதவீத மக்கள் கிராமத்திலேயே வாழ்கின்றார்கள். விவசாயம் தான் அவர்களது முக்கியமான தொழில். இரண்டு தலைமுறையினருக்கு முன்வரை கூட்டுக் குடும்பத்திலேயே வாழ்ந்தனர். திருமணமான பிள்ளைகள் தங்கள் பெற்றோர்கள் சகோதர சகோதரிகள் மற்றும் அத்தை, மாமா, மருமகன் மருமகள் ,சித்தி,தாத்தா,பாட்டி போன்ற உறவினர்களுடன் பெரிய குடும்பத்தில் வாழ்ந்து  வந்தனர்.நிலத்திலிருந்து கிடைத்த வருவாயைக் கொண்டே அவர்களால் குடும்பத்தை நடத்த முடிந்தது. பொருளாதாரச் சிக்கல்கள் காரணத்தினாலும் மக்கள் தொகை பெருக்கத்தாலும் கூட்டுக்குடும்பம் சிதறி விட்டது. சிறு குடும்பங்களாக வாழ்வதே விரும்பப்படுகிறது. எனினும் பெற்றோர்கள் , மணமாகாத சகோதர, சகோதரிகளுடன் வாழ்வதை இன்றும் இந்துக்கள் பின்பற்றுகிறார்கள்.

-

பெருகிக் கொண்டே வரும் குடும்பத்தைச் சமாளிக்க கிராமத்தில் உள்ள பண்ணைகளிலிருந்து கிடைத்த வருவாய் போதவில்லை.எனவே சிறுசிறு குடும்பங்களாகப் பிரிந்து நகரத்தை நோக்கி வரத் தலைப்பட்டனர். இவ்வாறாக நகரத்தில் வாழும் சமூகத்தோடு கிராமக் குடும்பங்களும் இணைந்துவிட்டன.ஓர் இந்துக் குடும்பத்தின் செயல்பாடுகளை உற்று நோக்குவாமேயாகில் அது ஆணாதிக்கம் மிக்கதாகக் காணப்படும். தகப்பனார் ஒருவர் மட்டும் குடும்பத்தின் செலவுகளுக்காகப் பொருள் ஈட்டுபவராக இருப்பதால் அவருடைய ஆதிக்கம் அதிகமாக இருக்கும். அவரே குடும்பத்தின் ஒழுங்கையும் கட்டுப்பாட்டையும் கவனித்துக் கொள்வதால் , சிறுவர் சிறுமியர் அவரைக் கண்டு அஞ்சி நடுங்குவார்கள். 

-

உண்மையில் குடும்பத்தை த் தனது தன்னலமற்ற அன்பின் மூலமும் அனுசரணையின் மூலமும் நியாயமானவற்றை நிறைவேற்ற மறைமுகப் பரிந்துரை செய்து ஆட்சி செய்வது அன்னைதான். ஓர் இந்து மகனுக்குத் தாயின் நிலை மிகவும் உயர்வுடையது. தூய்மையின் உருவமாகக் கருதப்படுபவள். அன்னைக்கு இழிவைத்தரும் செயலைச் செய்ய எவரையும் அவன் அனுமதிக்க மாட்டான். அதே சமயம் அவனது தந்தைக்கு அவமதிப்பு ஏற்படுத்தும் எதையும் பொறுத்துக் கொள்ள மாட்டான். 

-

இந்து சமூகத்தில் உள்ள ஒவ்வொருவருக்கும் அவரது குடும்ப கௌரவத்தைக் கட்டிக்காக்கும் பயிற்சி அளிக்கப்படுகிறது. பெண்களுக்கும், ஆண்களுக்கும் திருமணமாகும் வரை கற்புடன் வாழக் கற்பிக்கின்றனர். பெண்களுடன் ஆண்கள் நெருங்கிப் பழகுவதை அனுமதிப்பதில்லை. இந்து சமூகத்தில் தகாத உடலுறவு கொள்வது என்பதற்கே இடமில்லை. 

-

சமுதாயத்தில் சகோதர சகோதர்களிடையே உள்ள உறவு மிகவும் நெருக்கமானது. தேவைப்பட்டால் ஒருவர் மற்றொருவருக்காக எவ்வளவு பெரிய தியாகத்தையும் செய்ய தயங்க மாட்டார்கள். தாயார் மரணமடைந்து விட்டால் அக்குடும்பத்தில் உள்ள மூத்த பெண் மற்ற சகோதர சகோதரிகளுக்குத் தாயாக மாறி பரிவுடன் அவர்களை வளர்க்கும் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொள்வான். அதே போன்றே ஒரு குடும்பத்தின் தந்தை இறந்துவிட்டால் மூத்த மகன் தாயையும் மற்ற இளைய சகோதர சகோதரிகளையும் காப்பாற்றும் பணியை மேற்கொள்கிறான். இளமையிலேயே தகப்பனாரை இழந்த குடும்பத்தின் மூத்த மகன் குடும்பப் பொறுப்பை முழுமையாக ஏற்றுத் தன் வருமானத்தையும் குடும்பத்திற்கே செலவளித்து விட்டுத் தன்னையும் தன் சுகத்தையும் எண்ணிக்கூடப் பார்க்காத எத்தனையோ பேரை நாம் காண முடியும்.இத்தகைய தியாகச் செம்மல்களுக்கு இந்து சமூகத்தினரிடையே மிகுந்த மதிப்பும் மரியாதையும் இருக்கும். 

-

மேற்கூறியவைகளைப்படித்து விட்டு இந்து சமுதாயத்தில் சுயநலம் என்பதே கிடையாது என்ற முடிவிற்கு வந்து விட வேண்டாம். சுய நலம் என்பது உலகெங்கும் காணப்படுவதாகும். எனவே அது இந்து சமூகத்திலும் இருக்கிறது. ஆனால் இந்துப்பண்பாடு அதைக் கடுமையாகக் கண்டிக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாகக் கூறுவோமேயாகில் மகன் நல்ல நிலையில் அதிக வருவாயுடன் வாழ்ந்து கொண்டு ஏழ்மையில் அல்லது முதுமையால் வாடும் பெற்றோர்களைக் கவனித்துக் கொள்ளாமல் இருந்தால் சமூகம் அவனுக்கும் விலங்குகளுக்கும் எந்த வேறுபாடும் இல்லை என்று மதிப்பிட்டுவிடும். இந்து சமுதாயத்தில் பணம் மட்டும் கௌரவத்தை அளிக் ப் போதுமானது அல்ல. ஒரு மனிதனின் கல்வியறிவு , பண்பாடு, நல்ல குணங்கள் ஆகியவையே கௌரவத்தை க் கொடுக்க வல்லவை. 

image93